Í gær var komið að hinni árlegu ferð eldri félagsmanna Verkalýðsfélags Akraness en slíkar ferðir hafa lengi verið fastur liður í starfi félagsins. Eins og undanfarin ár var farið undir dyggri leiðsögn Björns Inga Finsen og að þessu sinni var ferðinni heitið norður á Blönduós með viðkomu á ýmsum áhugaverðum stöðum.

Haldið var af stað frá Akranesi stundvíslega klukkan 8:30 að morgni. Ferðalangarnir voru 100 talsins og skiptust í tvær rútur. Á leiðinni sagði Björn frá ýmsum fróðleiksmolum sem tengdust umhverfinu hverju sinni og þegar kom að Bifröst var farinn lítill hringur um svæðið og umhverfið þar skoðað út um glugga rútunnar.

Áfram var haldið og næst var áð í Staðarskála þar sem gott var að rétta úr sér og sumir fengu sér smávegis hressingu. Eftir stutt stopp var haldið í átt að Bjargi í Miðfirði. Þar fæddist Grettir sterki Ásmundarson skömmu fyrir aldamótin 1000 og þar hefur verið reistur minnisvarði um Ásdísi, móður hans. Þeir sem treystu sér til gengu upp að minnisvarðanum en aðrir létu sér nægja að lesa sér til um sögu staðarins á skilti sem staðsett er niðri við veginn. Víða í nágrenni Bjargs eru sögufrægir staðir sem tengjast ævi Grettis og sagði Björn farþegum frá nokkrum þeirra.

Næst var keyrt að Þingeyrum þar sem merk steinkirkja stendur. Kirkjan var reist á 19. öld og er úr grjóti sem límt er saman úr kalki. Þykir hún bæði fögur að utan og innan en því miður gafst ekki tími til að skoða hana að innan að þessu sinni þar sem komið var að hádegisverði. Hann var snæddur í félagsheimilinu á Blönduósi en það var veitingastaðurinn Potturinn sem sá um matinn. Boðið var upp á dýrindis súpu og fisk.

Áður en Blönduós var yfirgefinn var ekið upp að Blönduóskirkju en hún þykir nokkuð nýstárleg í útliti. Að því loknu var kominn tími til að halda áfram ferðinni og nú var stefnan tekin að Þrístöpum þar sem síðasta aftakan á Íslandi fór fram árið 1830. Hluti hópsins gekk um 200 metra að minningarsteini um aftökuna en aðrir skoðuðu upplýsingaskilti sem staðsett er við veginn.

Frá Þrístöpum lá leiðin að Borgarvirki sem er klettaborg staðsett milli Vesturhóps og Víðidals. Akstursleiðin þangað er falleg og þar er meðal annars útsýni yfir Vesturhópið. Fjölmargir úr hópnum gengu upp að Borgarvirkinu þó að gönguleiðin þangað sé nokkuð erfið yfirferðar á köflum og má með sanni segja að þessi heldri deild Verkalýðsfélags Akraness hafi verið einstaklega létt á fæti. Í nágrenni Borgarvirkis leyndist berjalyng og fóru sumir í berjamó á meðan á stoppinu stóð.

Eftir gönguna að Borgarvirki var ekið áfram sem leið lá að Vatnsenda þar sem Skáld-Rósa bjó. Þar var áð í stutta stund og útsýnisins notið. Þegar hér var komið sögu var farið að styttast í áætlaðan kaffitíma og var ekið meðfram vestanverðu Vesturhópi til baka að þjóðveginum. Þar fóru rúturnar tvær hvor í sína áttina en helmingur hópsins fór í kaffi að Dæli á meðan hinn helmingurinn fór að Gauksmýri. Á báðum stöðum voru snæddar rjómapönnukökur með kaffinu. Rúturnar mættust aftur við afleggjarann að Gauksmýri og urðu samferða sem leið lá til Hvammstanga.

Á Hvammstanga skoðaði hópurinn Selasetrið, safn sem fjallar um lifnaðarhætti sela við Ísland. Þar var að finna ýmsan fróðleik í máli og myndum sem og uppstoppaða seli. Eftir að safnið hafði verið skoðað naut fólk þess að standa úti í logni og blíðu og spjalla saman. Komið var að heimför eftir góðan dag og var ekið frá Hvammstanga til Akraness í einum rykk.

Ferðalagið var vel heppnað í alla staði og vill félagið þakka leiðsögumanninum Birni Inga Finsen, bílstjórunum Atla og Sigurbaldri og síðast en ekki síst öllum þeim félagsmönnum sem komu með í ferðina og gerðu hana eins góða og hún var. Myndir úr ferðinni má sjá hér.

Eins og flestir vita hefur eitt aðalbaráttumál Verkalýðsfélags Akraness síðastliðin 5 ár á vettvangi verkalýðshreyfingarinnar verið afnám verðtryggingar og að forsendubrestur heimilanna sem varð í kjölfar efnahagshrunsins verði leiðréttur með afgerandi hætti.

Stjórn og trúnaðarráð Verkalýðsfélags Akraness hefur meðal annars lagt fram tillögur og ályktanir bæði á þingum Alþýðusambands Íslands sem og Starfsgreinasambands Íslands um afnám verðtryggingar og leiðréttingu á forsendubresti heimilanna. Þessar tillögur hafa því miður ekki fengið brautargengi og er það skoðun formanns að það sé vegna þess að forysta Alþýðusambands Íslands leggist meðal annars gegn afnámi verðtryggingar.

Það var afar ánægjulegt í ljósi þessarar baráttu Verkalýðsfélags Akraness að formaður félagsins skuli hafa verið skipaður í sérfræðingahóp á vegum forsætisráðuneytisins.. Þessi sérfræðingahópur hefur það verkefni að koma með tillögur er lúta að afnámi verðtryggingar. Formaður Verkalýðsfélags Akraness mun klárlega taka fullan þátt í að styðja og leggja fram tillögur er tengjast afnámi verðtryggingar enda er það eitt brýnasta hagsmunamál íslenskrar alþýðu. Það er mat formanns að það sé gríðarlega mikilvægt að samhliða afnámi verðtryggingar verði sett vaxtaþak á húsnæðislán heimilanna en með slíkri aðgerð yrði komið í veg fyrir að vextir hér myndu rjúka upp úr öllu valdi ef verðbólgan myndi láta á sér kræla á nýjan leik.

Það getur ekki verið eðlilegt að heimilin þurfi að bera alla áhættu af mikilli verðbólgu þó svo að það hafi verið látið viðgangast hér lengi enda liggur fyrir að verðtryggðar skuldir heimilanna hafa hækkað frá 1. janúar 2008 um allt að 400 milljarða króna. Með öðrum orðum þá hefur verðtryggingin farið eins og skýstrókur um íslensk heimili, sogað allan eignarhluta í burtu og fært hann yfir til fjármálakerfisins. Á þessari forsendu meðal annars fagnar formaður félagsins því innilega að fá að vera hluti af þeim sérfræðingahópi sem hefur það verkefni að leggja fram tilögur um afnám verðtryggingar því það er mikilvægt að fortíðarvandinn verði ekki gerður að framtíðarvanda.

Eygló HarðardóttirÁ fimmtudaginn síðastilðinn fundaði formaður félagsins með Eygló Harðardóttur, félags- og húsnæðismálaráðherra, í velferðarráðuneytinu. Þar voru fjölmörg mál til umfjöllunar á klukkutíma löngum fundi, mál er litu að hinum ýmsu hagsmunum alþýðunnar.

Þetta var mjög góður fundur og talaði formaður alveg tæpitungulaust við ráðherrann um mikilvægi þess að unnið verði af krafti að þeim kosningaloforðum sem þessi ríkisstjórn var kosin út á en að sjálfsögðu er hér verið að tala um afnám verðtryggingar og leiðréttingu á forsendubresti heimilanna. Formaður fór yfir það með ráðherranum að æði mörg íslensk heimili eigi nú í verulegum fjárhagsvandræðum og því gríðarlega mikilvægt að unnið verði hratt og ötullega að því að koma íslenskri alþýðu til hjálpar vegna afleiðinga efnahagshrunsins.

Formaður ítrekaði þá skoðun sína við ráðherrann að gríðarlega mikilvægt væri að stöðva nauðungarsölur heimilanna meðan unnið væri eftir aðgerðaáætlun ríkisstjórnainnar, það kom einnig fram hjá formanninum að það væri honum hulin ráðgáta afhverju ekki væri farið í þá aðgerð.

Það var afar ánægjulegt að heyra að ráðherrann telur mikilvægt að koma hér á öflugum og tryggum leigumarkaði þar sem leigjendum verði tryggð örugg búsetuskilyrði á viðráðanlegum kjörum. Þetta er algjörlega í anda þess sem Verkalýðsfélag Akraness telur afar brýnt að verði gert. Ástæðan er einfaldlega sú að séreignarstefnan sem hér hefur verið rekin á undanförnum árum og áratugum hefur leitt það af sér að allt of mörg íslensk heimili hafa þurft að ganga í gegnum gjaldþrot eða eru á barmi þess. Á þeirri forsendu tekur félagið undir með félagsmálaráðherra um mikilvægi þess að tryggja hér öruggan leigumarkað sem veitir meðal annars tekjulágu fólki tryggan búseturétt á viðráðanlegum kjörum.  

Það er nöturlegt og dapurlegt til þess að vita að sífellt skuli níðst á þeim sem síst skyldi, en síðustu misserin hafa ítrekað komið upp mál þar sem verið er að hlunnfara starfsmenn í ræstingum. Þetta er sérstaklega dapurlegt í ljósi þess að þeir sem starfa við ræstingar eru einmitt þeir sem búa við hvað döprustu launakjör sem til eru íslenskum kjarasamningum og því af afar litlu að taka af einstaklingum sem sinna slíkum störfum. Það er lenska hjá fyrirtækjum, sveitarfélögum og hinum ýmsu stofnunum að þegar á að leita hagræðingar þá er það fyrsta sem kemur upp í huga stjórnenda að bjóða út ræstingar, mötuneyti, þvottahús og annað slíkt. Þetta gerir það að verkum að þessi hreingerningafyrirtæki fara að keppast innbyrðis um að fá verkin og það gera þau með því að bjóða oft og tíðum allt of lágt í verkin, sem leiðir það af sér að kjör þeirra sem starfa í greininni eru keyrð niður úr öllu valdi og þessir starfsmenn jafnvel, eins og áður hefur komið fram, hlunnfarnir.

Þau dæmi sem Verkalýðsfélag Akraness hefur fengið inn á borð til sín að undanförnu hafa leitt það í ljós að einstaklingar eru jafnvel ekki að fá greitt fyrir staðinn tíma, s.s. þann tíma sem þau inna af hendi fyrir sinn atvinnurekanda. Þetta er með ólíkindum því enginn launþegi sættir sig við að vinna án þess að fá greitt fyrir alla sína vinnustundir. Það er morgunljóst að félagið mun fara í þessi mál af fullum þunga því það er ekki hægt að sætta sig við vinnubrögð af þessu tagi og það má líka alveg varpa ábyrgðinni m.a. yfir á sveitarfélög sem eru að bjóða þessi verk út vitandi það fyrir víst að þær upphæðir sem boðið er í verkið standast oft á tíðum ekki nokkra skoðun og mun ekki gera neitt annað en bitna á þeim sem síðan inna störfin af hendi.

Er ekki kominn tími fyrir sveitarfélög, ríki og hinar ýmsu stofnanir að þegar á að leita hagræðingar, að horfa nú til einhverra annarra en þeirra sem síst skyldi. Hvernig væri að horfa og leita hagræðingar hjá æðstu stjórnendum fyrirtækja og stofnana? Enda hljóta tækifærin að vera mun fleiri þar heldur en hjá ræstingarfólki.