Nú þarf að standa við loforðinEnn og aftur fá skuldsett heimili að finna fyrir þeim skelfilega skaðvaldi sem verðtryggingin er, en samkvæmt fréttum í gær þá hafa verðtryggð lán íslenskra heimila hækkað um sex milljarða króna vegna hækkunar á olíu- og bensínverði á síðustu tveimur vikum. Þessari hækkanir valda 0,5% hækkun á neysluvísitölu sem hefur það sjálfkrafa í för með sér að höfuðstóll verðtryggðra lána hækkar sem því nemur. 

Það alveg hægt að fullyrða að skuldsett heimili eru blóði drifin vegna verðtryggingarinnar í kjölfar efnahagshrunsins. Það er ekki bara að skuldsett heimili þurfi núna að taka við tugmilljarða Icesave-skuld sem sett hefur allt á annan endann í samfélaginu. Á meðan deilt er um Icesave þá liggur fyrir sú blákalda staðreynd að verðtryggðar skuldir heimilanna hafa hækkað um tæpa 300 milljarða frá janúar 2008 til dagsins í dag. Og halda áfram að hækka. Á sama tímabili hafa verðtryggðar innistæður fjármagnseiganda hækkað um fleiri hundruð milljarða.

Það er þyngra en tárum taki að verða vitni að því að núverandi ráðamenn þjóðarinnar bæði Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra og Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra hafa ítrekað talað um að afnema þurfi þann dragbít sem verðtrygging er íslenskum heimilum en ekkert gerist. Það vafðist hins vegar ekki fyrir þessum aðilum að afnema verðtryggingu persónuafsláttar sem samið var umsamhliða kjarasamningum 2006 og 2008. En verðtrygging persónuafsláttar hefur verið eitt af helstu baráttumálum verkalýðshreyfingarinnar í áraraðir.

Svikin loforð

Rétt er að rifja um ummæli sem Steingrímur J. Sigfússon, fjármálaráðherra lét falla 16. febrúar 2009 , en hann sagðist vilja afnema verðtrygginguna þegar að búið væri að ná niður verðbólgunni. Það liggur fyrir að verðbólgumarkmiðum Seðlabankans hefur verið náð og verðbólgan er komin niður fyrir neðri vikmörk Seðlabankans sem eru 2,5%. Hví í ósköpunum leggur fjármálaráðherrann ekki fram frumvarp um afnám verðtryggingar á fjárskuldbindingum í ljósi áðurnefndra loforða? Er ekkert að marka ráðamenn þessarar þjóðar?

Eins og áður hefur komið fram þá er það ekki aðeins fjármálaráðherrann sem hefur ýjað að því að afnema ætti verðtrygginguna, heldur hefur Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra, og 12 aðrir þingmenn Samfylkingarinnar, lagt fram nokkur frumvörp um afnám verðtryggingar á fjárskuldbindingum. Það gerðu þau á 128., 130. og 131. löggjafarþingi. Á þessu sést að nú hafa bæði fjármálaráðherra og forsætisráðherra talað digurbarkalega um afnám og ósanngirni verðtryggingarinnar fyrir skuldsett heimili.

Núna er kjörið tækifæri bæði fyrir stjórnarflokkana og stjórnarandstöðuflokkana að sýna í verki að þeir séu að vinna fyrir alþýðu þessa lands og afnema þennan skaðvald sem verðtryggingin er. Enda skuldar Alþingi Íslendinga skuldsettum heimilum það að þessi skefjalausa ósanngirni sem ríkir á milli fjármagnseigenda og skuldsettra heimila verði afnumin í eitt skipti fyrir öll.

Ætlar norræna velferða- og félagshyggju ríkisstjórnin að halda áfram að slá skjaldborg í kringum fjármagnseigendur af fullum þunga á meðan skuldsettum heimilum er fórnað á altari verðtryggingarinnar? Ef ríkisstjórnin hefur hvorki kjark né þor til að afnema verðtrygginguna þá verður verkalýðshreyfingin að tryggja að laun verði einnig verðtryggð. 

Álfyrirtækin mala gull en mega ekki hækka launHún var afar jákvæð fréttin sem birtist í dag þar sem fram kemur að fari svo að haldist heimsmarkaðsverð á áli út árið eins og það er í dag gætu íslensku álverin hagnast um 38 milljarða kr. aukalega miðað við meðalverðið í fyrra.

Álverðið stendur nú í 2.612 dollurum á tonnið á málmmarkaðinum í London (LME) miðað við þriggja mánaða framvirka samninga og hefur ekki verið hærra síðan sumarið 2008. Samkvæmt upplýsingum frá LME var meðalverðið á markaðinum 2.197 dollarar á tonnið í fyrra. Mismunurinn þar á milli er því 415 dollarar á tonnið.

Það er því þyngra en tárum taki að þurfa að standa í því að Samtök atvinnulífsins neiti að ganga frá samningum m.a. við starfsmenn álfyrirtækja vegna þess að verið sé að vinna með forystu Alþýðusambands Íslands að samræmdri launastefnu, launastefnu þar sem ekkert tillit á að taka til þeirrar bláköldu staðreyndar að útflutningsfyrirtæki og m.a. álfyrirtæki eru að skila gríðarlegum hagnaði vegna gengisfalls krónunnar og hækkunar á afurðaverði.

Það er eins og áður sagði með ólíkindum að unnið sé að samræmdri launastefnu þar sem ekki má undir nokkrum kringumstæðum taka tillit til góðrar stöðu þessara útflutningsfyrirtækja. Eins og margoft hefur komið fram hér á heimasíðunni þá er VLFA algjörlega tilbúið að sýna skilning þeim atvinnugreinum sem eiga undir högg að sækja vegna efnahagshrunsins. En að sama skapi gerir félagið kröfu um það að þau fyrirtæki sem eru að skila tugum milljarða króna hagnaði skili kaupmáttarskerðingunni til baka til sinna starfsmanna enda eru engar forsendur fyrir því að setja starfsmenn útflutningsfyrirtækja undir sama hatt og fyrirtæki sem berjast í bökkum í núverandi árferði.

Formaður kíkti á starfsmenn Síldarbræðslunnar í fyrradag en það er óhætt að segja að það sé gríðarleg törn búin að vera hjá þeim um alllanga hríð. Nú er búið að bræða um eða uppundir 20 þúsund tonn af loðnu og loðnuhrapi.  í gær lönduðu Faxi RE og Ingunn AK og nú er verið að landa úr Lundey, öll skipin voru nánst með fullfermi.  Eftir að sjávarútvegsráðherra jók loðnukvótann um 65 þúsund tonn var ákveðið að gamla aflaskipið Víkingur AK skildi halda til veiða og eftir þeim upplýsingum sem formaður hefur fengið þá hefur Víkingur landað fjórum fullfermistúrum það sem af er þessari vertíð.

Einnig eru staðnar núna sólarhringsvaktir við hrognatöku og eru tugir manna sem vinna á þessum sólarhringsvöktum og er gríðarleg vertíðarstemmning sem myndast við hrognatökuna.

Eins og flestir muna var verkfalli starfsmanna í 9 síldarbræðslum frestað 15. febrúar og er morgunljóst að sú ákvörðun starfsmanna hefur bjargað vel á annan tug milljarða króna fyrir þau fyrirtæki sem hlut eiga að máli sem og allt þjóðarbúið.  Eins og áður hefur komið fram þá telur formaður það hafa verið mistök að draga verkfallsboðuna til baka því staða starfsmanna í síldarbræðlum var gríðarlega sterk í ljósi hagsmuna útgerðarinnar. Enda skynjaði formaður VLFA umtalsverðan vilja hjá forsvarsmönnum síldarbræðlunnar til að leysa deiluna á átaka. Nú er bara að vona að fyrirtæki umræddra síldarbræðslna sýni starfsmönnum sem tóku þá ákvörðun um að nýta ekki sinn verkfallsrétt, þrátt fyrir að Samtök atvinnulífsins hafi hafnað nánast öllum þeirra kröfum, umbun þegar kemur að því að ganga frá kjarasamningum á næstu dögum. Þeir eiga það svo sannarlega skilið í ljósi áðurnefndra staðreynda. 

Hún var alveg ótrúleg könnunin sem forysta Alþýðusambands Íslands lét gera er laut að samræmdri launastefnu. Formaður félagsins veltir því fyrir sér hver tilgangur forystu ASÍ var með þessari könnun en það er mat formanns að hér hafi ekkert annað legið að baki en að skemma sterka stöðu starfsmanna sem starfa hjá útflutningsfyrirtækjum vegna gríðarsterkrar stöðu þessara fyrirtækja. Spurningin var afar villandi og er þar vægt til orða tekið.

Spurningin hljóðaði með eftirfarandi hætti:

Nú standa yfir viðræður um nýja kjarasamninga. Hvort ertu hlynntari því að verkalýðshreyfingin leggi áherslu á sambærilegar launahækkanir fyrir alla, eða meiri launahækkanir til þeirra sem starfa í útflutningsgreinunum, sem njóta nú góðs af gengi krónunnar?

Könnunin var með þeim hætti að 94% svörðuðu þessari spuringu játandi en einungis 6% neitandi. Eins og áður hefur komið fram var þessi spurning afar villandi og nægir að nefna í því samhengi að ekki kemur skýrt fram hvað átt er við með sambærilegum launahækkunum. Eins og samræmd launastefna hefur verið kynnt þá byggist hún á tvennu, annars vegar á prósentuhækkunum og hins vegar á krónutöluhækkunum. Eins og margoft hefur komið hér fram á heimasíðunni þá myndi þessi samræmda launastefna þýða það, miðað við þau drög sem kynnt hafa verið, að lágtekjufólk væri að fá í kringum 9 þúsund króna hækkun á sínum launatöxtum á meðan að þeir sem starfa ekki eftir taxtakerfi væru að fá upp undir 3,5% launahækkun.

Myndu þeir sem tóku þátt í könnuninni sætta sig við að forseti ASÍ fengi 35 þúsund króna hækkun, framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins 60 þúsund króna hækkun og margir aðrir miðstjórnarmenn innan ASÍ væru að fá frá 35 þúsund og upp í 50 þúsund króna hækkun á meðan almennir verkamenn, til dæmis fiskvinnslufólk og verkamenn í stóriðjum, væru að fá 9 þúsund króna hækkun. Hefðu þeir sem tóku þátt í könnuninni greitt atkvæði eins og áður hefur komið fram ef þessar staðreyndir hefðu legið fyrir? Svar formanns við því er nei. Er þetta samræmda launastefnan sem ASÍ vill fara, að slegin verði skjaldborg utan um þá tekjuhæstu?

Á fundi með Samtökum atvinnulífsins vegna launaliðar Norðuráls var það fyrsta sem fulltrúar fyrirtækisins höfðu orð á að 94% sem tóku þátt í könnuninni væru hlynntir samræmdri launastefnu og af þeirri ástæðu vildi fyrirtækið að sjálfsögðu semja á slíkum forsendum.

Það er mat formanns að hér sé um gríðarleg skemmdarverk að ræða af hálfu forystu ASÍ enda eru engar forsendur fyrir því að fyrirtæki starfandi í útflutningi komist hjá því að skila kaupmáttarskerðingunni sem starfsmenn hafa orðið fyrir vegna efnahagshrunsins enda eru útflutningsfyrirtæki að hagnast gríðarlega vegna gengisfalls íslensku krónunnar og vegna stórhækkaðs afurðaverðs. Það er nöturlegt að verða vitni að því að slík könnun sé gerð einvörðungu til að veikja stöðu þeirra sem eru að berjast fyrir því að útflutningsfyrirtæki skili ávinningnum til sinna starfsmanna. Að kosta til könnunar sem kostar jafnvel hundruðir þúsunda með þetta að meginmarkmiði er sorglegt.

Það liggur algjörlega fyrir að Verkalýðsfélag Akraness mun ekki láta þetta ofbeldi yfir sig ganga enda verður þessum vinnubrögðum mætt af fullri hörku. En vissulega er við ramman reip að draga þegar bæði þarf að berjast við atvinnurekendur og ekki síður þá láglaunastefnu sem forysta ASÍ vinnur nú ötullega að með Samtökum atvinnulífsins. Nú er mikilvægt að launþegar allir sem einn standi þétt saman og berjist gegn þessari láglaunastefnu.