Inni á heimasíðu Samtaka atvinnulífsins var skrifað um komandi kjarasamninga á fimmtudaginn var og kom fram hjá framkvæmdastjóra SA að stefnt skuli að því að gerður verði langtímasamningur t.d. til þriggja ára með hóflegum hækkunum. Eins og flestir vita þá verða allflestir kjarasamningar lausir um næstu áramót, þar á meðal kjarasamningarnir á hinum almenna vinnumarkaði.

Vissulega er ekkert óeðlilegt við það að Samtök atvinnulífsins vilji gera langtímasamning með hófstilltum hækkunum, það er jú þeirra hlutverk að gæta hagsmuna fyrirtækja í landinu. Hins vegar liggur það hvellskýrt fyrir að krafa Verkalýðsfélags Akraness í komandi kjarasamningum verður að lágmarkslaun í þessu landi verði hækkuð allverulega, enda eru þau íslensku samfélagi, atvinnurekendum og síðast en ekki síst okkur í verkalýðshreyfingunni til skammar.

Í dag eru lágmarkslaun fyrir fulla vinnu, 173 tíma á mánuði, einungis 165.000 kr. Verkalýðsfélag Akraness vill sjá kröfu um að lágmarkslaun verði ekki undir 200 þúsund krónum í komandi kjarasamningum. Verkalýðsfélag Akraness mun aldrei taka þátt í neinu í anda þess stöðugleikasáttmála sem gerður var í júní 2009 en þar var verkafólk og aðrir launþegar þvingaðir til að fresta og afsala sér sínum hófstilltu launum sem um var samið 17. febrúar 2008. Verkalýðsfélag Akraness er stolt af því að hafa verið eitt fárra stéttarfélaga sem barðist af alefli fyrir því að umsamdar launahækkanir frá 17. febrúar skyldu standa.

Það þarf einnig að gera þá skýlausu kröfu til allra fyrirtækja sem hafa fjárhagslega burði til að þau komi með veglegar launahækkanir til handa sínu starfsfólki enda er fullt af fyrirtækjum sem hafa fulla burði til að gera slíkt. Nægir að nefna flestöll útflutningsfyrirtæki sem hafa verið að gera góða hluti vegna þeirra gengisbreytinga sem orðið hafa á undanförnum 18 mánuðum.

Það gengur ekki lengur að það sé íslenskt verkafólk eitt og sér sem sé látið líða fyrir það efnahagshrun sem hér hefur orðið enda liggur það morgunljóst fyrir að það er ekki íslenskt verkafólk sem ber ábyrgð á þeim hörmungum sem gengið hafa yfir íslenskt samfélag. Á sama tíma og verkafólk þurfti að afsala sér sínum umsömdu launahækkunum þá vörpuðu ríki, sveitarfélög, verslunareigendur og aðrir þjónustuaðilar sínum vanda viðstöðulaust út í verðlagið með skelfilegum afleiðingum fyrir alþýðu þessa lands.

Núna er kominn tími til að íslensk verkalýðshreyfing standi þétt saman og sýni tennurnar í því að bæta kjör sinna félagsmanna og eyða í eitt skipti fyrir öll þeim skelfilegu lágmarkslaunum sem eru eins og áður sagði öllum sem ábyrgð á þeim bera til háborinnar skammar. En til þess að þetta náist fram þarf hreyfingin að standa saman og nú er komið að því að Alþýðusamband Íslands beini þeim tilmælum til sinna aðildarfélaga að leggja áherslu á að lágmarkslaun á Íslandi verði ekki undir 200 þúsund krónum í komandi samningum. Formaður á sér þá von að forseti Alþýðusambandsins láti ekki samtök atvinnulífsins blekkja sig út í einhvers konar stöðugleikasáttmála þar sem launþegar einir verða látnir axla ábyrgðina.

Óskar StefánssonÍ dag verður borinn til grafar Óskar Stefánsson en hann lést eftir hörmulegt vinnuslys í Elkem Ísland. Óskar var kjörinn aðaltrúnaðarmaður starfsmanna fyrir örfáum mánuðum síðan en hann var félagsmaður í Verkalýðsfélagi Akraness.

Formaður átti í örlitlum samskiptum við Óskar frá því hann tók við aðaltrúnaðarmannsstarfinu og voru öll þau samskipti til fyrirmyndar og greinilegt var að hann hafði mikinn áhuga á því verkefni sem starfsmenn höfðu trúað honum fyrir. Það er ánægjulegt að vita til þess að fyrirtækið ætlar að láta einskis ófreistað til að komast að því hvað varð þess valdandi að svo hörmuleg sprenging varð með þessum skelfilegu afleiðingum.

Stjórn Verkalýðsfélags Akraness vottar aðstandendum Óskars innilegrar samúðar og öllum þeim sem eiga um sárt að binda sökum þessa skelfilega slyss.

Í kvöldfréttum Stöðvar 2 í gær var viðtal við Marinó G. Njálsson hjá Hagsmunasamtökum heimilanna en í viðtalinu sakar hann Steingrím J Sigfússon um afar villandi og hreinan skáldskap í málflutningi sínum varðandi gengistryggðu lánin.  Marinó vitnaði í gögn frá Seðlabankanum sem sýndu að lánasöfn gömlu bankanna voru færð niður um rúm 50% yfir í nýju bankana t.d. voru yfirdráttar lán færð niður um 40% verðtryggð lán um 51% og gengistryggð lán um 58% 

Svo talar fjármálaráðherra um að bankarnir muni vart þola þessa niðurfærslu sem dómur Hæstaréttar kveður á um.

Það hefur verið nöturlegt  að fylgjast með störfum fjármálaráðherra í hinum ýmsu málum að undanförnu og nægir að nefna t.d. ummæli hans í Ísland í bítið í gær en hann segir að með dómnum hafi ákveðinni réttaróvissu verið eytt þó að enn standi eftir réttaróvissa um það hvernig fara eigi með lánin, hvaða vextir eigi að gilda.  Hvaða réttaróvissu er Steingrímur eiginlega að tala um?   Í samningalögum er kveðið á um í 36. grein laganna eftirfarandi:

„Skriflegur samningur, sem atvinnurekandi gefur neytanda kost á, skal vera á skýru og skiljanlegu máli. Komi upp vafi um merkingu samnings sem nefndur er í 1. mgr. 36. gr. a skal túlka samninginn neytandanum í hag".  Samkvæmt þessum lögum á óvissan að falla neytendum í hag.

Hvað sagði ekki Steingrímur J. Sigfússon í fréttum fyrir 19 mánuðum síðan, eða 23. október 2008? Hann sagði að það verði gerð uppreisn hér á landi verði gengið að kröfum Breta og Hollendinga um greiðslu á 600 milljarða króna skuldbindingu vegna Icesave-reikninganna. Hann sagði einnig að Íslendingar hafi uppfyllt allar lagalegar skyldur og tilskipanir Evrópusambandsins um innlánstryggingakerfið og Íslendingum bæri ekki að láta undan kröfum Alþjóðagjaldeyrissjóðsins því okkur beri ekki skylda til að greiða tapið á Icesave-reikningunum.  Þetta sagði Steingrímur J. Sigfússon fyrir rétt rúmum 19 mánuðum síðan. En nú kveður við nýjan tón hjá Steingrími þar sem hann og hans ríkisstjórn hefur haldið uppi skefjalausum hræðsluáróðri um að allt sé hér á leið til fjandans verði ekki gengið frá Icesave-samningunum og að vextir Seðlabankans fái að gildi fyrir gengistryggðu lánin.

Hvað hefur eiginlega gerst hjá Steingrími eftir að hann varð fjármálaráðherra maður sem var froðufellandi í ræðustól Alþingis í hvert sinn sem honum fannst hallað á hagsmuni alþýðu þessa lands.  Í dag getur hann ekki einu sinni staðið með almenningi sem fer fram á að dómur Hæstaréttar fái að standa og óvissan sem fjármálaráðherra er afar tíðrætt um falla neytendum þessa lands í hag eins og lög kveða á um.  Það væri fróðlegt að sjá viðbrögð Steingríms J Sigfússonar ef hann væri í stjórnarandstöðu og önnur ríkisstjórn en hans myndi standa að því að hafa dóm Hæstaréttar að vettugi eins og hans ríkisstjórn stendur nú að og það ríkisstjórn sem kennir sig við norræna verðferð.

Því segir formaður Verkalýðsfélags Akraness: Ragnar Reykás er grátbroslegur í samanburði við þann viðsnúning sem nú hefur orðið hjá Steingrími J Sigfússyni eftir að hann varð fjármálaráðherra.

Mótmæli voru við Seðlabankann í dagYfir 400 manns mættu við Seðlabanka Íslands til að mótmæla þeim tilmælum sem Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið hafa beint til fjármálafyrirtækja. Þar segir að þau skuli miða við lægstu vexti SÍ við endurútreikning lána í íslenskum krónum sem voru gengistryggð. Formaður Verkalýðsfélags Akraness styður þessi mótmæli heilshugar en því miður sá hann sér ekki fært að mæta vegna anna en mun klárlega mæta verði framhald á mótmælum vegna þess ofbeldis sem íslensk stjórnvöld hafa sýnt skuldsettum heimilum að undanförnu.

Eins og áður hefur komið fram hér á heimasíðunni þá er það mat formanns að eðlilegra og réttara hefði verið að dómur hæstaréttar hefði staðið og fjármögnunarfyrirtækin hefðu sótt fyrir dómi önnur vaxtakjör heldur en getið er um í samningunum ef þau telja að brotið hafi verið á þeim. Það er nöturlegt að verða vitni að því hvernig íslensk stjórnvöld taka upp hanskann fyrir fjármögnunarfyrirtæki sem hafa mörg hver hagað sér með dólgslegum hætti gagnvart sínum viðskiptavinum og nú þegar dómur féll sem var hagstæður íslenskum heimilum þá virðist vera að ríkisstjórn Íslands hafi í reykfylltum bakherbergjum unnið að því að fá Seðlabankann og Fjármálaeftirlitið til að senda út áðurnefnd tilmæli. 

Nú tala menn um að þessi dómur sé ekki sanngjarn fyrir fjármögnunarfyrirtækin og á þeirri forsendu hafi þurft að grípa til þessara ráðstafana. Hvað með sanngirnina þegar afskrifaðar voru skuldir til dæmis hjá Ólafi Ólafssyni í Samskip upp á 88 milljarða en eins og einnig hefur komið fram hér á heimasíðunni þá sagði Gylfi Magnússon, efnahags- og viðskiptaráðherra að kostnaður við dóm hæstaréttar væri í kringum 100 milljarðar. Bara þessi eini einstaklingur, Ólafur Ólafsson, hefur fengið afskriftir upp á tæpa 100 milljarða. Að ríkisstjórn sem kennir sig við félagshyggju, velferð, jöfnuð og síðast en ekki síst réttlæti, skuli standa á bakvið þessa herferð gegn íslenskum heimilum er ótrúlegt og í raun og veru lyginni líkast.

Það er gríðarlega mikilvægt að almenningur í þessu landi berjist með kjafti og klóm fyrir því að réttlætið í þessu máli nái fram að ganga og geri þá skýlausu kröfu á íslensk stjórnvöld að þessi tilmæli Seðlabankans og Fjármálaeftirlitsins verði tafarlaust dregin til baka. Við annað verður ekki unað.