• Sunnubraut 13, 300 Akranes
  • Mán - Föst: 8.00 - 16.00
Fréttir

Fréttir

22
Maí

Forysta ASÍ segir ekki skipta máli um hversu margar krónur sé samið!

Í ljósi þess að Alþýðusamband Íslands hefur hrundið ótrúlegri hræðsluáróðursauglýsingaherferð af stað vegna komandi kjarasamninga er mikilvægt leiðrétta rangfærslur sem koma fram í þessum auglýsingum.

Eitt af því sem skiptir miklu máli að útskýra fyrir launafólki en það er þessi grímulausa staðhæfing forystu ASÍ að það skipti alls engu máli hversu margar krónur sé samið um heldur hvað fáist fyrir þær krónur, eða eins og segir í auglýsingunni frá ASÍ: það kallast kaupmáttur.

En hvernig er kaupmáttur reiknaður út? Jú, það er gert með því að skoða hversu mikið laun hafa hækkað í prósentum og síðan er verðbólgan dregin frá. Sem dæmi ef laun hafa hækkað um 5% og verðbólgan er 4% þá hefur orðið 1% kaupmáttaraukning. Sem sagt ef laun hafa hækkað meira í prósentum en verðbólgan þá er kaupmáttaraukning. Ef laun hafa hækkað minna en sem nemur verðbólgu þá er kaupmáttarskerðing.

Takið eftir, það er bara horft á prósentur í þessu samhengi en ekki krónur og það er með svo miklum ólíkindum þegar forysta ASÍ segir það ekki skipta máli um hversu margar krónur sé samið um heldur skipti kaupmátturinn öllu máli.

Tökum dæmi ef laun hækka um 5% og verðbólgan er 4% þá hefur orðið 1% kaupmáttaraukning hjá fólki og þá er ekkert horft til þess hvort launamaður með 300.000 krónur í laun hækki um 15.000 krónur á mánuði, eða þá forstjóri Eimskips með 8,3 milljónir á mánuði sem fengi 415.000 króna launahækkun á mánuði. Bæði lágtekjumaðurinn og forstjóri Eimskips eiga að hafa fengið sömu 1% kaupmáttaraukninguna því báðir fengu sömu 5% launahækkunina og það þrátt fyrir að lágtekjumaðurinn hafi í krónum talið fengið 400.000 krónur minni hækkun en forstjóri Eimskips!

Það má líka taka dæmi þar sem verkamaður sem er með 500.000 krónur í mánaðarlaun og fær 5% launahækkun sem gerir 25.000 króna hækkun og forstjóra N1 sem er með 5 milljónir á mánuði hann fengi 250.000 króna launahækkun en báðir eiga að hafa fengið sömu kaupmáttaraukningu og sömu launahækkun þrátt fyrir að forstjórinn hafi fengið 200.000 krónum meiri launahækkun á sínum mánaðarlaunum.

Hugsið ykkur, þetta er fyrirkomulagið sem forysta ASÍ vil verja enda segja þeir að það skipti alls ekki neinu máli hversu margar krónur sé samið um, heldur sé kaupmátturinn í prósentum það sem skipti öllu máli. Forystu ASÍ finnst það allt í lagi að efri lög samfélagsins hrifsi til sín tugum ef ekki hundruðum þúsunda fleiri krónum í hvert sinn sem samið er með prósentur.

Af hverju þurfa þeir tekjuhærri ætíð að fá miklu fleiri krónur í hvert sinn sem samið er? Ég sé bara ekki nokkra ástæðu til þess.

Formaður félagsins hefur sagt að með því að semja ætíð í prósentum er verið að auka misskiptinguna, óréttlætið og auka ójöfnuð gríðarlega og prósentuhækkanir eru aflið sem knýr áfram tannhjól misskiptingar.

Hvað ef tekin yrði ákvörðun um að samið yrði um 25.000 króna launahækkun á hinum almenna vinnumarkaði? Það þýðir að 300.000 króna lágtekjumaðurinn fengi 8,3% launahækkun en forstjóri Eimskips fengi 0,31% launahækkun. En takið eftir, báðir fengju nákvæmlega sömu krónutöluhækkun sem er 25.000 krónur. Nei, forysta ASÍ segir að það skipti ekki máli hversu margar krónur þú færð heldur sé það kaupmátturinn sem skiptir öllu. Þetta þýðir að forysta ASÍ vill að forstjóri Eimskips fái meira en 0,31% launahækkun því það er bullandi kaupmáttarskerðing hjá honum og ef verðbólgan er 4% þá vill forysta ASÍ að hann fái 5% launahækkun til að verða ekki fyrir kaupmáttarskerðingu sem þýðir að hann þarf að fá 415.000 þúsund króna hækkun á sínum mánaðarlaunum.

Mat formanns er að blekkingin sem er í kringum kaupmátt og prósentuútreikninga almennt sé mjög villandi fyrir hinn almenna launamann og að forysta ASÍ skuli segja að það skipti ekki máli hversu margar krónur launafólk fær í launaumslagið sitt er með svo miklum ólíkindum að það nær ekki nokkurri átt. Einnig að þeir skuli vera talsmenn þess að þeir tekjuhærri skuli ætíð fá miklu fleiri krónur til að verja einhvern ímyndaðan kaupmátt er þeim til skammar.

Þessu til viðbótar er með ólíkindum þegar verið er að reikna út kaupmátt að þá er ekkert litið tillit tekið til skerðinga á barnabótum, hækkunar á leiguverði eða annarra þátta sem hafa mjög mismunandi áhrif á útreikning kaupmáttar og því getur hann orðið mjög villandi enda komið mjög mismunandi niður á þjóðfélagshópum. Einnig liggur fyrir að lágmarkslaunataxtar og lágmarkslaun duga alls ekki fyrir þeim framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út og því er stórundarlegt að forysta ASÍ skuli halda þeirri þvælu fram að þær krónur sem samið sé um skipti ekki máli!

Það liggur fyrir að Verkalýðsfélags Akraness metur það sem svo að í komandi kjarasamningum á hinum almenna vinnumarkaði verði samið eingöngu í formi krónutalna því það gengur ekki upp að aukið sé enn frekar á misskiptinguna og óréttlætið á íslenskum vinnumarkaði.

18
Maí

Bjarg íbúðafélag byggir 33 íbúðir á Akranesi

Akranesbær og Bjarg Íbúðafélag hafa gert samkomulag um uppbyggingu á 33 íbúðum að Asparskógum 12, 14 og 16.  Hönnun á íbúðunum er komin vel á veg og reiknað er með fyrstu skóflustungu á þessu ári.

Bjarg íbúðafélag er húsnæðissjálfseignarstofnun stofnuð af ASÍ og BSRB. Félagið er rekið án hagnaðarmarkmiða og er ætlað að tryggja tekjulágum fjölskyldum á vinnumarkaði aðgengi að öruggu íbúðarhúsnæði í langtímaleigu. Um er að ræða svokölluð leiguheimili að norrænni fyrirmynd, "Almene boliger". Leiðarljós félagsins er að veita leigutökum öruggt húsnæði til langs tíma.

 

Skilyrði fyrir úthlutun

Bjarg starfar samkvæmt lögum um almennar íbúðir. Í lögunum eru tilgreind tekju-og eignamörk ásamt viðmiði um greiðslubyrði leigu, skulu árstekjur leigjenda almennra íbúða ekki nema hærri fjárhæð en:
5.105.000 kr. ári (eða 425.417 kr. á mánuði) fyrir hvern einstakling
7.148.000 kr. á ári (eða 595.667 kr. á mánuði) fyrir hjón og sambúðarfólk
1.276.000 kr. á ári (eða 106.333 kr. á mánuði) fyrir hvert barn eða ungmenni að 20 ára aldri sem býr á heimilinu.
Hámarks heildareign heimilis má ekki vera hærri en 5.510.000 kr.
Greiðslubyrði leigu skal að jafnaði ekki fara 25-30% af heildartekjum leigutaka að teknu tilliti til húsnæðisbóta.

Annað skilyrði fyrir úthlutun er að hafa verið fullgildur félagsmaður aðildarfélaga ASÍ eða BSRB s.l. 24 mánuði miðað við úthlutun.

 

Sótt er um íbúð hjá Bjargi í tveimur skrefum

Umsókn um íbúð gerist í tveimur skrefum. Í fyrsta skrefi skráir umsækjandi sig inn á biðlista hjá Bjargi íbúðafélagi. Eingöngu er tekið við skráningum rafrænt í gegnum "mínar síður" á heimasíðu Bjargs, bjargibudafelag.is. Skráningum á biðlista hjá Bjargi er almennt raðað upp í þeirri röð sem þær berast og virkjast þegar greiðsla staðfestingargjalds er frágengin. Undantekning er að þær skráningar sem berast fyrir 31. júlí 2018 fara í pott og verður þeim sem þá hafa skráð sig raðað í númeraröð með úrdrætti.


Í öðru skrefi sendir umsækjandi inn umsókn í ákveðna staðsetningu en í hvert sinn sem íbúðir eru lausar til umsókna sendir Bjarg póst á alla á biðlista með nánari upplýsingum. Ef áhugi er á tiltekinni staðsetningu þarf að senda umsókn. Úthlutun hlýtur sá umsækjandi sem uppfyllir öll skilyrði um úthlutun hefur lægsta númer á biðlista og að teknu tilliti til forgangs. Sótt er um ákveðna íbúðartegund/íbúðarstærð sem hentar út frá fjölskyldustærð og í tilteknu húsi. Ekki er hægt að velja ákveðnar íbúðir sérstaklega.

Umsækjendur bera sjálfir ábyrgð á að þeir uppfylli öll skilyrði um úthlutun svo skoða þarf vel hver þau skilyrði eru í úthlutunarreglum Bjargs. Ekki er staðfest fyrr en við úthlutun hvort umsækjandi uppfylli í reynd öll skilyrði fyrir úthlutun.

 

Uppbygging íbúða Bjargs
Bjarg hefur þegar hafið framkvæmdir á 238 íbúðum á tveimur stöðum innan Reykjavíkur, í Spönginni Grafarvogi og í Úlfarsárdal. Afhending fyrstu íbúða í Reykjavík er áætluð í júní 2019. Þá áformar félagið umfangsmiklar framkvæmdir á næstu misserum en reiknað er með að rúmlega 400 íbúðir verði komnar í byggingu hjá félaginu í lok 2018 og rúmlega 1.000 til viðbótar á næstu þremur til fjórum árum. Íbúðir í fyrsta áfanga verða meðal annars í Reykjavík, á Akranesi, Akureyri, Þorlákshöfn og Sandgerði. Þá á félagið í viðræðum við sveitafélög víðar á landinu.

Hagsýni, skynsemi og gæði eru höfð að leiðarljósi við hönnun íbúðanna til að halda leiguverði niðri og er þar m.a. horft til fermetrafjölda. Íbúðir eru því ekki stórar, um verður að ræða 45 fermetra tveggja herbergja íbúðir, 70 fermetra þriggja herbergja íbúðir, 85 fermetra fjögurra herbergja íbúðir og 100 fermetra fimm herbergja íbúðir.

Nánari upplýsingar á heimsíðu félagsins, bjargibudafelag.is.

17
Maí

Laun forstjóra og embættismanna hækka á einu bretti um hundruð þúsunda

Það er óhætt að segja að enn og aftur hafi gripið um sig taumlaus og botnlaus græðgi hjá stjórnendum íslenskra fyrirtækja og hjá ríki og sveitafélögum á liðnum misserum eins og upplýst hefur verið í fréttum á liðnum dögum og vikum þar sem fram hafa komið upplýsingar um gríðarlegar launahækkanir stjórnenda, hækkanir sem nema oft á tíðum hundruðum þúsunda króna á mánuði.  

Það er nöturlegt og óþolandi að á sama tíma og launataxtar verkafólks eru að hækka um einungis 9.000 krónur á mánuði þá eru stjórnendur og embættismenn að hækka í mánaðarlaunum frá 156 þúsundum uppí eina milljón á mánuði. Svo koma þessir aðilar og tala um mikilvægi þess að almennt launafólk sýni hófsemd og stillingu í komandi kjarasamningum þannig að hinum margfræga stöðugleika verði ekki ógnað. Það er morgunljóst að þessi grímulausa græðgi stjórnenda íslenskra fyrirtækja og embættismanna mun klárlega leiða til þess að kröfugerð stéttarfélaganna mun endurspegla það svigrúm sem stjórnendur hafa sýnt að sé til staðar á íslenskum vinnumarkaði. Það er mikilvægt þegar þessar launahækkanir stjórnenda og embættismanna eru skoðaðar að hafa í huga að lágmarkslaun verkafólks hafa hækkað á 20 árum um einungis 230 þúsund en eins og sjá má hér að neðan þá eru fjölmargir stjórnendur að taka slíka launahækkun og rúmlega það á einu bretti. 

  • Forstjóri N1 hækkaði í launum um 1 milljón á mánuði, mánaðarlaun 5 milljónir.
  • Forstjóri Landsvirkjunar hækkaði í launum um 800 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 2,7 milljónir.
  • Forstjóri Eimskips hækkaði í launum um tæp 700 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 8,6 milljónir.
  • Bæjarstjóri Kópavogs hækkaði um 612 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 2,5 milljónir.
  • Forstjóri Símans hækkaði í launum um 433 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 4 milljónir.
  • Forstjóri Isavia hækkaði um 400 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 2,1 milljón. 
  • Forstjóri Reita hækkaði í launum um 400 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 3,7 milljónir. 
  • Forstjóri HB Granda hækkaði í launum um 330 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 4,2 milljónir. 
  • Forstjóri Hörpu hækkaði um 267 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 1,6 milljónir.
  • Forstjóri Sjóvá hækkaði í launum um 242 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 4,1 milljón.
  • Forstjóri Íslandspósts hækkaði í launum um 252 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 1,7 milljónir.
  • Sjónvarpsstjóri RÚV hækkaði í launum um 250 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 1,8 milljónir.
  • Forstjóri Landsnets hækkaði í launum um 180 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 1,8 milljónir.
  • Forstjóri Orkuveitu Reykjavíkur hækkaði um 156 þúsund á mánuði, mánaðarlaun 3 milljónir.

Þessu til viðbótar er rétt að rifja upp að kjararáð hefur hækkað æðstu embættismenn og ráðherra og þingfarakaup um sem nemur 200 til 400 þúsund á mánuði og var það afturvirkt í sumum tilfellum jafnvel 2 ár aftur í tímann.  

Að hugsa sér að á sama tíma og Samtök atvinnulífsins, fjármálaráðuneytið, Seðlabankinn og ráðmenn þjóðarinnar koma fram í fjölmiðlum og lýsa yfir gríðarlegum áhyggjum yfir komandi kjarasamningum launafólks á hinum almenna vinnumarkaði og kalla ítrekað eftir að stöðugleikanum verði ekki ógnað eru valdaelítan að raka til sín gríðarlegum launahækkunum og ætlast síðan til þess að almennt launafólk brosi og þegi yfir þessari misskiptingu í íslensku samfélagi.

Það virðist því miður vera fátt sem geti komið í veg fyrir að gríðarlega átök verði á vinnumarkaðnum þegar kjarasamningar renna út um næstu áramót á hinum almenna vinnumarkaði, enda er ekki nokkurn vilja að finna hjá stjórnvöldum né Samtökum atvinnulífsins um að hefja strax vinnu byggða á hugmyndum sem Verkalýðsfélag Akraness, VR, Efling og Framsýn hafa kynnt fyrir forsætisráðherra og fulltrúum SA og byggist á að gerður sé samfélagssáttmáli til 3 - 4 ára með miklum kerfisbreytingum.  Kerfisbreytingum sem byggjast m.a. á því að taka hér á okurvöxtum,okurleigu, verðtryggingu og húsnæðisliðurinn fari úr lögum um vexti og verðtryggingu.  Kerfisbreytingar þar sem hagsmunir alþýðunnar og íslenskra heimila verði teknir framyfir hagsmuni fjármálakerfisins og í þessum samfélagssáttmála yrði horft til þess að aukaráðstöfunartekjur lág-og millitekjuhópanna eins og kostur er. 

En eins og áður sagði er lítinn vilja að finna hjá stjórnvöldum og fulltrúum atvinnulífsins og því vill formaður VLFA að það komi skýrt fram að þessi félög munu og ætla að láta kné fylgja kviði við bætta og auka ráðstöfunartekjur okkar fólks og það verður gert með góðu eða illu!

16
Maí

Prósentuhækkanir eru aflgjafi misskiptingar, óréttlætis og ójafnaðar!

Eins og flestir vita þá gerði Alþýðusamband Íslands gjörsamlega óskiljanlega hræðsluáróðursauglýsingu fyrir nokkrum dögum síðan. Þar var varað við því að launafólki sækti fram með of miklar launakröfur því slíkt myndi einungis leiða til aukinnar verðbólgu, kollsteypna og annara óáran í íslensku efnhagslífi. Með öðrum orðum þá var forysta ASÍ að taka undir allar þær áróðursauglýsingar sem Samtök atvinnulífsins hafa sent frá sér í aðdraganda kjarasamninga á hinum almenna vinnumarkaði, til að mynda á árin 2013 og 2015.

En það var svo sannarlega fleira í þessu áróðursmyndbandi frá ASÍ sem Verkalýðsfélag Akraness gerir mjög alvarlegar athugsemdir við en það er t.d. sú dæmalausa fullyrðing að kjarabætur snúist ekki um krónur heldur hvað fæst fyrir þær og það sé kaupmátturinn sem skipti öllu máli.  Þetta er með svo miklum ólíkindum enda er grundvallaratriði að þær krónur sem launafólk fær séu nógu margar til að duga í það minnsta fyrir þeim framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út, en það liggur fyrir að slíku er alls ekki til að dreifa hjá þeim sem taka laun eftir lágmarkstöxtum.

Það er líka dapurlegt þegar forysta ASÍ heldur því fram að verkalýðshreyfingunni hafi tekist að hækka lágmarkslaun umfram aðra hópa í íslensku samfélagi en það er gert með því að reyna að blekkja almenning og launafólk og vísa meðaltöl sem byggjast á prósentuhækkunum en ekki hversu margar krónur lágtekjufólk hefur fengið í vasann. Það vita það allir sem vita vilja að enginn brauðfæðir fjölskyldu sína með prósentum eða greiðir leigu eða aðra reikninga heimilsins með prósentum alltaf eru það krónurnar sem eru til í launaumslaginu sem ráða því hvort fólk nær endum saman frá mánuði til mánaðar.  

Það er svo mikil blekking þegar því er haldið að almenningi að lægstu laun hafi hækkað umfram aðra hópa í íslensku samfélagi og því er rétt að skoða það nánar. Árið 1998 eða fyrir 20 árum síðan voru lágmarkslaun 70.000 kr. en eru í dag 300.000 og hafa því hækkað um 230.000 á þessum 20 árum. En hvað skyldi forstjóri Eimskips hafa verið með í laun árið 1998, jú hann var með 2,3 milljónir en er með í dag 8,3 milljónir og hefur því hækkað á þessum 20 árum um 6 milljónir á mánuði. Það sama má segja um fjölmarga forstjóra íslenskra fyrirtækja, þeir hafa allir hækkað um margar milljónir á mánuði á þessum 20 árum á meðan lágmarkslaun hafa einunigs hækkað um 230.000 kr.

Það er líka rétt að geta þess að þingfarakaupið var 225.000 árið 1998 en er í dag 1,1 milljón og hefur því hækkað um 875.000 kr. á meðan lágmarkslaun hafa hækkað um 230.000 kr. Svo voga menn sér að segja að lágmarkslaun hafi hækkað sérstaklega umfram aðra hópa í íslensku samfélagi! Málið er að prósentuhækkanir eru aflgjafi misskiptingar og óréttlætis og gera ekkert annað en að stórauka ójöfnuð í íslensku samfélagi og ef við ætlum að taka á þessari misskiptingu þá verðum við að hætta að semja í prósentum og semja þess í stað í krónutölum.

Formaður VLFA hefur sett upp sviðmynd 50 ár fram í tímann þar sem gert er ráð fyrir að samið yrði um 3,5% á hverju ári á þessum 50 árum, en þessi sviðmynd byggist á þremur dæmum, það eru lágmarkslaun, meðallaun ríkisforstjóra og meðallaun forstjóra á almenna markaðnum. En eins og flestir vita þá eru lágmarkslaunin 300.000, meðallaun ríkisforstjóra 1,7 milljón og meðallaun forstjóra er um 3 milljónir á mánuði. Það er afar ógnvænlegt að sjá hvernig krónutölumisskipting verður á þessum 50 árum en í dag er krónutölumunur á milli lágmarkslauna og ríkisforstjóra 1,4 milljónir á mánuði. Ef við höldum áfram að semja í prósentum og semjum að meðaltali um 3,5% hækkun á ári þá verður krónutölumunurinn orðin 7,8 milljónir eftir 50 ár, lágmarkslaun rétt tæpar 1,7 milljón á mánuði og takið eftir að árið 2068 verða lágmarkslaun ekki búin að ná þeim launum sem ríkisforstjórar eru með í dag. Takið líka eftir að mánaðarleg laun ríkisforstjóra verða orðin 9,5 milljónir á mánuði eftir 50 ár.  En ef við skoðum launaþróun forstjóra á almenna vinnumarkaðnum þá verða þeir komnir uppí 16,7 milljónir á mánuði ef samið verður um 3,5% næstu 50 árin.

Á þessu sést algerlega sú gríðarlega misskipting sem á sér stað þegar samið er um í prósentum enda hækka lágmarkslaun um einungis 1,4 milljónir á meðan ríkisforstjórar hækka um 7,8 milljónir og forstjórar á almenna vinnumarkaðnum hækka um 13,7 milljónir. Það er ekki nokkur vafi á að prósentuhækkanir eru knýja áfram þá skefjalausu misskiptingu á milli þeirra ríku og þeirra sem eru á lakari launum ef ekkert verður að gert og eina leiðin er að hætta alfarið að semja í prósentum og semja eingöngu í krónutölum. 

15
Maí

Skuldir heimilanna hækkað um 118 milljarða vegna húsnæðisliðarnis

Formaður Verkalýðsfélags Akraness fagnar innilega fyrirspurn þingmannsins Ólafs Ísleifssonar sem hann lagði fyrir á Alþingi um áhrif húsnæðisliðarins á verðtryggðar skuldir heimilinna frá árinu 2003 til 2017, en fyrirspurnin hljóðar svo:

    Hver er heildarfjárhæð verðbóta sem reiknast hafa á verðtryggð lán heimila á árabilinu 2013–2017 sundurliðuð eftir árum og hversu stór hluti verðbótanna er til kominn vegna áhrifa af hækkun húsnæðisliðar vísitölu neysluverðs?

Það sem kemur fram í svari fjármálaráðneytisins staðfestir það sem formaður Verkalýðsfélags Akraness hefur ítrekað bent á, að á síðustu þremur árum hefur húsnæðisliðurinn í neysluvísitölunni keyrt verðtryggðar skuldir heimilanna upp. En í svari fjármálaráðherra segir að verðtryggðar skuldir heimilanna hafi hækkað frá árinu 2013 til 2017 um 133 milljarða en ef húsnæðisliðurinn hefði ekki verið inni í lögum um vexti og verðtryggingu þá hefðu verðtryggðar skuldir heimilanna hækkað einungis um 15 milljarða eins og fram kemur í svarinu. Þetta þýðir að búið er að færa frá skuldsettum heimilum yfir til fjármálakerfisins 118 milljarða á síðustu fimm árum eða sem nemur að jafnaði 23,6 milljarða á ári.

Eins og áður sagði þá staðfestir þetta svar frá fjármálaráðneytinu allt það sem formaður félagsins hefur ítrekað bent á á liðnum árum um að húsnæðisliðurinn í vísitölunni valdi tilfærslu gríðarlegra fjármuna frá skuldsettum heimilum yfir til fjármálakerfisins og til að setja þessa 118 milljarða í einhvert samhengi þá er þessi upphæði svipað há og kostnaðurinn við að reisa nýtt háskólasjúkrahús.

Það er og verður skýlaus krafa í komandi kjarasamningum að húsnæðisliðurinn verði tekinn úr lögum um vexti og verðtryggingu enda hefur hann keyrt verðbólguna áfram, ekki bara eftir efnahagshrunið heldur einnig fyrir hrun eins og fram kemur í þessu svari frá fjármálaráðneytinu. En það er ótrúlegt að lesa svarið frá fjármálaráðuneytinu enda reyna þeir að verja það að húsnæðisliðurinn sé inní lögum um vexti og verðtryggingu með því að nefna að í hruninu sjálfu hafi það komið sér vel að hafa húsnæðisliðinn inni lögum um vexti og verðtryggingu. Það er svo galið að reyna að réttlæta það að húsnæðisliðurinn sé inni með því að benda á árin 2008 til 2011 þegar allt efnahagslífið var botnfrosið m.a. vegna þess að um 10 þúsund fjölskyldur misstu heimili sín og þúsundir fjölskyldan fluttu af landi brott.  

Það er svo magnað að sjá hvernig embættismenn fjármálaráðneytisins standa vörð um það að húsnæðisliðurinn haldist inni með því að benda á hrunárin til að réttlæta áframhaldandi veru húsnæðisliðar í lögum um vexti og veðtryggingu. Þetta er grátbroslegt en þeir hins vegar komust ekki hjá því að viðurkenna að búið sé að hafa af skuldsettum heimilum 118 milljarða á síðustu 5 árum, einungis vegna þess að húsnæðisliðurinn er inni. Þetta verður ekki gefið eftir í komandi kjarasamningum enda gríðarlegir hagsmunir í húfi fyrir heimilin og alþýðu þessa lands að hann fari út.

15
Maí

Verkalýðsfélag Akraness endurnýjar heimasíðu félagsins

Í gær fór í loftið ný heimasíða félagsins, en eldri heimasíða félagsins var komin vel til ára sinna og því var nauðsynlegt að uppfæra síðuna og færa hana nær nútímanum ef þannig má að orði komast. Einnig vonast stjórn félagsins og starfsmenn til þess að aðgengi að upplýsingum fyrir félagsmenn verði eins gott og kostur er með nýrri heimasíðu og munu starfsmenn kappkosta að svo verði. Það mun taka nokkra daga að yfirfara síðuna og bæta það sem þarf að lagfæra.

Heimasíða Verkalýðsfélags Akraness hefur ætíð verið mikið notuð af félagsmönnum og einnig hafa margar fréttir sem hafa birst á heimasíðu félagsins á liðnum árum oft vakið mikla athygli og orðið að fréttaefni.   

02
Maí

Vel heppnuð hátíðarhöld vegna 1. maí á Akranesi

Eins og víða um land var 1. maí haldinn hátíðlegur hér á Akranesi í gær og fóru hátíðarhöldin fram með hefðbundnum hætti. Farið var í kröfugöngu kl. 14 og þrátt fyrir það að framan af degi hafi gengið á með éljum, þá skein sólin á göngufólkið þar sem það gekk hring um miðbæinn með fána og kröfuspjöld undir taktföstum tónum og slætti Skólahljómsveitar Akraness. Hægt er að sjá myndir úr kröfugöngunni hér.

Að göngu lokinni hófst hátíðardagskrá í sal Verkalýðsfélags Akraness að Kirkjubraut 40. Þar söng kvennakórinn Ymur nokkur vel valin lög og Lionsklúbburinn Eðna sá um glæsilegar kaffiveitingar.

Vilhjálmur Birgisson, formaður VLFA, flutti barátturæðu dagsins og þar fór hann yfir víðan völl. Vilhjálmur minntist þess t.a.m. að í ár, 10 árum frá hruni, virðist allt stefna í sama farið og áður þar sem ofurlaun, bónusar og kaupréttarsamningar falla í skaut fámennrar snobbelítu fjármálakerfisins á kostnað almennings. Sagði hann ljóst að alls ekki mætti falla í gryfju meðvirkni, þöggunar og gagnrýnislausrar hugsunar eins og gerðist fyrir hrun og að nú þyrfti að spyrna við og mótmæla siðrofinu, sjálftökunni og spillingunni sem enn á ný hefur skotið rótum í samfélagi okkar.

Vilhjálmur sagði einnig frá því að nú loks sæi hann fyrir sér von um að hægt verði að kalla eftir róttækum kerfisbreytingum íslensku launafólki og íslenskum heimilum til hagsbóta. Þessi von byggist á stórkostlegum breytingar sem orðið hafa til góðs í íslenskri verkalýðshreyfingu en með sigri Sólvegar Önnu til formanns í Eflingu og sigri Ragnars Þórs í VR hefur skapast nýr meirihluti innan Alþýðusambands Íslands.

Þessi meirihluti hafnar samræmdri láglaunastefnu undir forystu forseta ASÍ, mun beita sér af alefli fyrir lækkun vaxta, afnámi verðtryggingar og því að húsnæðisliðurinn verði tekinn úr lögum um vexti og verðtryggingu. Þessi meirihluti mun líka beita sér fyrir því að hinn tryllti leigumarkaður sem gerir lágtekjufólki ómögulegt að eignast öruggt heimili verði tekinn föstum tökum og réttur af.

Það er óhætt að segja að i ræðu sinni hafi Vilhjálmur talað á mannamáli og var gerður góður rómur að málflutningi hans. Ræðu Vilhjálms í heild sinni er hægt að nálgast hér.

Verkalýðsfélag Akraness vill þakka öllum þeim sem sáu sér fært að mæta og taka þátt í þessum baráttudegi verkalýðsins.

01
Maí

1. maí ræða formanns Verkalýðsfélags Akraness

Ég vil byrja á því að óska okkur öllum innilega til hamingju með baráttudag verkalýðsins en í dag er eins og allir vita 1. maí á því herrans ári 2018. Það þýðir ekki nema eitt að nú eru 10 ár frá því fyrrverandi forsætisráðherra Íslands hann Geir Haarde bað Guð um að blessa Ísland í kjölfar bankahrunsins.

Já hugsið ykkur það eru liðin 10 ár frá því að botnlaus græðgi hjá fámennum hópi manna í bankakerfinu orsakaði það að íslenskan þjóðin varð nánast í heild sinni gjaldþrota á einni nóttu.Við munum flest hvar við vorum þegar Geir Haarde flutti ávarp sitt 6. október árið 2008. En angist, ótti og gríðarlegur kvíði heltók alþýðu þessa lands í kjölfar efnahagshrunsins enda stökkbreyttust skuldir íslenskra heimila á einni nóttu, þúsundir launafólks misstu atvinnuna, og þúsundir misstu einnig húsnæði sitt.

Kæru félagar: Hver hefði t.d. trúað því að einungis tæpum 10 árum eftir hrun virðist allt stefna í nákvæmlega sama farið og var látið viðgangast fyrir hrun þar sem fámenn snobbelíta fjármálakerfisins og atvinnulífsins sópaði til sín ofurlaunum, bónusum og kaupréttarsamningum, allt á kostnað almennings.

Það er svo sorglegt og ótrúlegt að fjármálaelítan og hluti af atvinnulífinu ætli að reyna enn og aftur að misbjóða siðferðiskennd almennings með sjálftöku og græðgivæðingu. Það er svo mikilvægt að við gleymum aldrei þeim afleiðingum sem hrunið olli skuldsettum heimilum og alþýðu þessa lands og við megum heldur aldrei gleyma hverjir það voru sem báru ábyrgð á þeim hamförum sem íslenskur almenningur mátti þola eftir hrun.

Það er mikilvægt að rifja örlítið upp þessar afleiðingar hrunsins og þær byrðar sem lagðar voru á herðar almennings. En eins og við vitum öll þá hækkuðu verðtryggðar húsnæðisskuldir almennings um  400 milljarða vegna hrunsins. Hugsið ykkur að fjármálakerfið sem bar ábyrgð á hruninu hirti síðan uppundir 10 þúsund íbúðir af almenningi og frá árinu 2009 til 2014 voru að meðaltali 3 fjölskyldur á dag sem misstu heimili sitt. Þúsundir launafólks missti vinnuna og lífsviðurværi sitt með skelfilegum afleiðingum fyrir þá sem í því lentu.

Lífeyrissjóðirnir sem stigu trylltan dans með útrásinni töpuðu um 500 milljörðum og það allt vegna glórulausra fjárfestinga í fjármálafyrirtækjum og atvinnulífinu. Afleiðingar af þessu 500 milljarða tapi er að lífeyrissjóðirnir eru búnir að skerða lífeyrisréttindi launafólks á hinum almenna vinnumarkaði um tæpa 200 milljarða frá hruni, samkvæmt Fjármálaeftirlitinu. Rétt er að geta þess að lífeyrissjóðirnir töpuðu ekki einni krónu af þessu 500 milljarða tapi vegna lána til sjóðsfélaga.

Ekki má heldur gleyma að á herðar skattgreiðenda voru lagðir 440 milljarðar til að endurreisa fjármálakerfið samkvæmt frétt frá fjármálaráðuneytinu á sínum tíma.

Já, skattgreiðendur þurftu að taka á sig 440 milljarða til að endurreisa fjármálakerfið en á sama tíma fengu nýju bankarnir lánasöfnin frá gömlu bönkunum með gríðarlegum afslætti en skuldsett heimili og almenningur var síðan í mörgum tilfellum rukkaður upp í topp þrátt fyrir að nýju bankarnir hefðu fengið lánasöfnin á hrakvirði.

Viðskiptabankarnir þrír sem báru ábyrgð á þeim hamförum sem íslenskur almenningur þurfti að ganga í gegnum vegna hrunsins fengu semsagt skotleyfi á skuldsetta alþýðu, alþýðan var látin taka allan skellinn á sig. Hver er niðurstaðan hjá viðskiptabönkunum þremur vegna þessa? Jú, þeir hafa skilað tæpum 700 milljörðum í hagnað frá hruni m.a. vegna uppfærslu á eignasafninu sem þeir fengu með miklum afslætti frá gömlu bönkunum. Einnig má rekja hagnaðinn til okurvaxta, verðtryggingar og himinhárra þjónustugjalda.

Það er svo nöturlegt að stjórnvöld á hverjum tíma fyrir sig kjósi ætíð að krjúpa frekar við hreiður fjármálaelítunnar en að taka stöðu með almenningi í þessu landi.  

Já hugsið ykkur að það var gefin út Rannsóknarskýrsla Alþingis í níu bindum þar sem raktar voru orsakir og afleiðingar hrunsins, meðal annars hvernig ofurlaun, bónusar og kaupaukakerfi fjármálakerfisins hafi ýtt undir áhættuhegðun stjórnenda bankakerfisins með afleiðingum sem við öll þekkjum vel. Græðgin hjá mörgum stjórnendum fjármálakerfisins var fordæma- og taumlaus.

Rétt er að geta þess að skýrsluhöfundar rannsóknaskýrslu Alþingis bentu á þá gríðarlegu meðvirkni, þöggun og gagnrýnislausu hugsun sem ríkti í íslensku samfélagi fyrir hrun hvað fjármálakerfið varðar. Allir muna eftir því fyrir hrun hvernig æðstu stjórnendur fjármálakerfisins voru bornir á gullstólum og rauðir dreglar dregnir út hvert sem þeir komu og það á sama tíma og þeir voru nánast að‘ræna bankanna innanfrá.

Já skýrsluhöfundar rannsóknarskýrslu Alþings bentu réttilega á þetta og það kom skýrt fram hjá þeim að slíkt mætti ekki gerast aftur.

Kæru vinir og félagar.

Við megum og ætlum alls ekki að taka þátt í meðvikni, þöggun og gagnrýnislausri hugsun eins og gerðist fyrir hrun. Við verðum að mótmæla því siðrofi, þeirri sjálftöku, spillingu og græðgivæðingu sem enn og aftur eru farin að skjóta föstum rótum í okkar samfélagi.

Það er svo ótrúlegt og miskunnarlaust það sem almenningi í þessu landi hefur verið boðið upp á undanfarnar vikur og ár hvað sjálftöku og græðgi varðar í ljósi þess sem gerðist hér fyrir hrun. Ég ætla að nefna nokkur dæmi um það sem hefur leitt til þess að siðferðis- og réttlætiskennd alþýðunnar er gjörsamlega að þrotum komin:

  • · Framkvæmdastjóri Framtakssjóðs fékk 20 milljónir fyrir að ná þriggja ára starfsaldri. Rétt er að geta þess að lífeyrissjóðirnir eiga um 70% í sjóðnum.
  • · Nokkrir aðilar fengu 90 milljóna bónus vegna uppgjörs til stjórnenda LBI sem heldur utan um eignir gamla Landsbankans.
  • · Árið 2015 seldi Arion banki Símann til vildarvina á sérkjörum og högnuðust þeir um 722 milljónir á 48 dögum. 
  • · Allir þekkja Borgunarmálið fræga frá árinu 2015 þar sem íslenskir skattgreiðendur töpuðu milljörðum króna til fárra útvaldra.
  • · Sam­keppnis­eft­ir­litið tilkynnti um þá niðurstöðu að neyt­end­ur hafi greitt 4,5 milljörðum of mikið fyr­ir bif­reiðaeldsneyti í smá­sölu bara fyrir árið 2014. Ástæðan sé sú að sam­keppni sé veru­lega skert. 
  • · Árið 2016  greiddi Íslandsbanki um 400 milljónir í bónusa til starfsmanna.
  • · Árið 2016 tilkynnti stjórn VÍS um hækkun iðgjalda vegna slæmar stöðu en nokkrum dögum síðar tilkynnir stjórnin um 75% hækkun launa stjórnarmanna.
  • · Árið 2015 fengu 20 starfsmenn gamla Straums Burðaráss greiddan bónus uppá 3,3 milljarða.


Já þetta voru nokkur dæmi um þá græðgivæðingu sem hefur heltekið suma stjórnendur íslenskra fyrirtækja á nýjan leik. En þetta er ekki eina dæmið um að  siðferðiskennd almennings í þessu landi sé gjörsamlega misboðið þegar kemur að sjálftöku stjórnenda íslenskra fyrirtækja. Eigum við að skoða launahækkanir hjá sumum forstjórum á síðustu 12 mánuðum og já launahækkanir hjá embættismönnum og æðstu ráðmönnum þjóðarinnar í gengum kjararáð.

Já kæru félagar förum yfir þessar launahækkanir:

  • · Forstjóri N1 hækkaði í launum um 1 milljón á mánuði- Mánaðarlaun 5 milljónir.
  • · Forstjóri Landsvirkjunar hækkaði í launum um 800 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 2,7 milljónir. 
  • · Forstjóri Eimskips hækkaði í launum um tæp 700 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 8,6 milljónir. 
  • · Forstjóri Símans hækkaði í launum um 433 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 4 milljónir 
  • · Forstjóri Reita hækkaði í launum um 400 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 3,7 milljónir 
  • · Forstjóri HB Granda hækkaði í launum um 330 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 4,2 milljónir 
  • · Forstjóri Sjóvá hækkaði í launum um 242 þúsund á mánuði!- Mánaðarlaun 4,1 milljón.
  • · Forstjóri Íslandspósts hækkaði í launum um 252 þúsund á mánuði- Mánaðarlaun 1,7 milljónir.
  • · Forstjóri Landsnets hækkaði í launum um 180 þúsund á mánuði- Mánaðarlaun 1,8 milljónir.
  • · Sjónvarpsstjóri RÚV hækkaði í launum um 250 þúsund á mánuði-Mánaðarlaun 1,8 milljón
  • · Kjararáð hefur hækkað laun æðstu stjórnenda og embættismanna ríkisins um 200 til 400 þúsund á mánuði með afturvirkni í allt að tæp 2 ár.


Á þessum fréttum síðustu tveggja ára eða svo sést að græðgin, okrið, spillingin, óréttlætið og misskiptingin grasserar aftur á fullu í íslensku samfélagi og allt á kostnað almennings.

Það sorglega í þessu öllu saman er að þessir aðilar sem raka til sín auði á kostnað alþýðunnar komast alltaf upp með það. Þeir virðast vera búnir að læra inn á það að það hvessir hressilega í þjóðfélaginu í nokkra daga og síðan lygnir á nýjan leik. Kannski er uppáhaldslagið þeirra með Ragnari Bjarnasyni þar sem segir í textanum:

„Það hvessir, það rignir en það styttir alltaf upp og lygnir...“

Nú verða þingmenn og ráðamenn þessarar þjóðar að koma íslenskum almenningi til bjargar og taka á þessum gripdeildum. Það þýðir ekkert fyrir ráðamenn að koma alltaf fram þegar svona spillingarmál koma upp og segja þetta er klúður, okkur er misboðið og þeirra er skömmin og gera svo aldrei neitt. Hættið að tala og farið að standa með almenningi í þessu landi því yfirelíta landsins virðist líta á almennt alþýðufólk sem grálúsugt og það eigi bara að brosa, borga og þegja!

Kæru félagar

Það er með sanni hægt að segja að hræsnin, misskiptingin og óréttlætið ríði ekki við einteyming í þessu landi okkar.

Lágmarkslaun nema núna 300 þúsund krónum á mánuði og eftir standa rétt rúmar 230 þúsund krónur þegar skatturinn og iðgjald í lífeyrissjóð hafa verið dregin frá. Það er gjörsamlega óskiljanlegt að af 300 þúsund króna lágmarkslaunum skuli fólki vera gert að greiða rúmar 52.000 krónur í skatt.

Að hugsa sér að hér séum við með lágmarkslaun sem duga engan veginn fyrir þeim framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út og það vantar mikið upp á að svo sé.

Það er lýðheilsumál að lágmarkslaun dugi fyrir þeim framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út. Það vita það allir sem hafa gengið í gegnum það að eiga ekki fyrir mat handa sér og sinni fjölskyldu hvaða andlegu og líkamlegu áhrif það getur haft. Það hefur ekki bara áhrif á einstaklinginn heldur alla fjölskylduna, líka börnin. Því er það risastórt verkefni að lagfæra og leiðrétta kjör þeirra sem höllustum fæti standa í íslensku samfélagi og þetta verkefni verða stjórnvöld, verkalýðshreyfingin og við öll sem samfélag að ráðast í.

Það er svo sorglegt að horfa upp á þá skefjalausu misskiptingu sem fær að þrífast í okkar samfélagi. Það er bláköld staðreynd þótt sumir ráðamenn vilji alls ekki viðurkenna það að það eru alltof margir sem ná alls ekki endum saman frá mánuði til mánaðar vegna þess að laun og bætur eru alltof lág.

 

Það vita það allir sem vita vilja að það er útilokað fyrir einstakling að lifa á lágmarkslaunum eða á bótum frá almannatryggingarkerfinu, það er gjörsamlega útilokað.

Ég hef sagt það oft í ræðu, riti og á þingum Alþýðusambands Íslands að það er verkalýðshreyfingunni, Samtökum atvinnulífsins og í raun samfélaginu öllu til skammar þau lágmarkslaun sem nú eru í boði. Ég hef líka sagt að ef fyrirtæki hafa ekki burði til að greiða starfsfólki sínu laun sem gera þeim kleift að halda mannlegri reisn og framfleyta sér og sínum þá hafa þau ekki tilverurétt á íslenskum vinnumarkaði.

Ég skil reiði og gremju lágtekjufólks fyllilega enda þekki ég það af eigin raun að hafa þurft  að reyna að framfleyta mér og minni fjölskyldu á lágmarkslaunum og þeim angistarárum mun ég aldrei gleyma.

Það er svívirðilegt að í hvert sinn sem kjarasamningar verkafólks eru lausir þá skella þessir snillingarnir frá greiningardeildum bankanna, Samtökum atvinnulífsins, Seðlabankanum og fjármálaráðuneytinu á fóninn hræðsluáróðursplötunni þar sem lög eins og „ekki má ógna stöðugleikanum“ og „stöðva verður höfrungahlaupið“ er að finna!

Það er hins vegar athyglisvert að fulltrúar Samtaka atvinnulífsins, Seðlabankans, fjármálaráðuneytisins og ráðamenn almennt hafa ekki miklar áhyggjur af "stöðugleikanum" né "höfrungahlaupinu" þegar kjararáð hækkar laun um hundruð þúsunda á mánuði með afturvirkni sem nemur milljónum eins og ég rakti hér í ræðu minni áðan

Það ömurlegasta í þessu öllu saman er þegar einstaka aðilar innan verkalýðshreyfingarinnar, Samtaka atvinnulífsins og ráðamenn slá á brjóst sér og segja „við höfum hækkað lágmarkslaun sérstaklega umfram aðra.“

Fyrirgefið orðbragðið kæru félagar en þvílíkt bull og kjaftæði!  

Skoðum þetta bull nánar. Árið 1996 eða fyrir 22 árum var lágmarkstaxti verkafólks á Íslandi 60 þúsund á mánuði en í dag er lágmarkstaxtinn kominn í 266 þúsund og hefur hækkað um 206 þúsund á mánuði á þessu 22 árum sem þýðir að lágmarkslaunataxtar verkafólks hafa hækkað að meðaltali um rétt rúmar 9.000 krónur á ári þessi 22 ár.

Já þið tókuð eftir því sem ég sagði áðan að kjararáð hefur að undanförnu verið að hækka laun þeirra sem heyra undir kjararáð á einu bretti þetta frá 200 þúsund á mánuði upp í allt að 400 þúsund á mánuði með afturvirkni sem nemur allt að 2 árum.

Ég nefndi líka að í fyrra hafi laun fjölmargra forstjóra íslenskra fyrirtækja hækkað á mánuði frá tæpum 200 þúsundum upp í tæpa 1 milljón. Já þessar ofurlaunahækkanir komu til þessara aðila á einu ári, en verkafólk hefur á 22 árum hækkað um einungis 206 þúsund eða rúmar 9 þúsund krónur að meðaltali á ári. Þessu til viðbótar er hægt að nefna að þingfararkaupið var árið 1996 195.000 þúsund en er í dag komið í 1,1 milljón og hefur á þessum 22 árum hækkað um 905 þúsund á mánuði en eins og áður sagði hafa lágmarkslaun hækkað á sama tímabili um 206 þúsund á mánuði.  Það er rétt að nefna að krónutölumunur á milli þingfarakaups alþingsmanna og lágmarkslaunataxta verkfólks var árið 1996 135.000 krónur en í dag er þessi krónutölumunur orðinn 834.000. Hugsið ykkur að krónutölumunurinn á milli lágmarkslauna og þingfarakaupsins hefur hækkað frá 135.000 sem hann var 1996 í 834.000 þúsund sem munurinn er í dag.

Ég skoðaði einnig launabreytingar í krónum talið hjá nokkrum forstjórum íslenskra fyrirtækja sem og lágmarkslaun verkafólks frá árinu 1998 til ársins 2018 eða á síðustu 20 árum.

  • • Árið 1998 voru mánaðarlaun forstjóra Eimskips 2,3 milljónir á mánuði í dag eru þau 8,3 milljónir og hafa því hækkað í krónum talið um 6 miljónir á þessum 20 árum.
  • • Árið 1998 voru mánaðarlaun forstjóra N1 1,6 milljónir á mánuði í dag eru þau tæpar 6 milljónir og hafa því hækkað í krónum talið um 4,4 miljónir mánuði á þessum 20 árum.
  • • Árið 1998 voru mánaðarlaun forstjóra VÍS 1,4 milljónir á mánuði í dag eru þau 5 milljónir og hafa því hækkað í krónum talið um 3,6 miljónir á mánuði á þessum 20 árum.
  • • Árið 1998 voru mánaðarlaun forstjóra Icelandair Group 1,2 milljónir á mánuði í dag eru þau 4,6 milljónir og hafa því hækkað í krónum talið um 3,4 miljónir á mánuði á þessum 20 árum.
  • • Árið 1998 voru lágmarkslaun verkafólks 70 þúsund á mánuði í dag eru þau 280 þúsund á mánuði og hefur því hækkað á þessum 20 árum um 210 þúsund krónur.

Hugsið ykkur að það tekur forstjóra Eimskips 6 klukkustundir að vinna sé inn mánaðarleg lágmarkslaun verkafólks og það tekur þennan sama forstjóra einungis rúma 8 daga að ná árslaunum verkafólks á lágmarkslaunum!

Já við höfum hækkað lægstu launin sérstaklega segja Samtök atvinnulífsins, æðstu ráðamenn og fulltrúar Seðlabankans og forseti ASÍ. Þvílíkur brandari eins og sést á þessum dæmum sem ég hef nefnt og þessi brandari um að lægstu laun hafi hækkað sérstaklega umfram aðra hópa í íslensku samfélagi myndi sóma sér vel í uppistandi hjá t.d. Ara Eldjárn.

Ég hef sagt það áður og segi það enn og aftur: prósentulaunahækkanir eru aflgjafi misskiptingar og óréttlætis í íslensku samfélagi eins og sést á þessum gríðarlega krónutölumun sem þeir tekjuhærri fá umfram þá tekjuminni.

Já prósentuhækkanir eru aflgjafi misskiptingar og óréttlætis og við eigum að hætta að semja með prósentum og taka þess í stað krónutöluhækkanir enda verslum við ekki með prósentum heldur krónum.

Kæru félagar, við í Verkalýðsfélagi Akraness höfum barist fyrir því að tekið sé á því óréttlæti sem íslenskt verkafólk hefur þurft að þola um áratuga skeið. Óréttlæti. sem meðal annars lýtur að okurleigu, okurvöxtum, verðtryggingu og því að húsnæðisliðurinn sé inni í lögum um vexti og verðtryggingu. Ég vil upplýsa ykkur um að bara það að húsnæðisliðurinn sé inni í lögum um vexti og verðtryggingu hefur orsakað það að færðir hafa verið um 50 milljarðar á síðustu 12 mánuðum yfir til fjármálaelítunnar og á síðustu 3 árum hafa verið færðir tæpir 130 milljarðar frá skuldsettum heimilum yfir til fjármálaaflanna. Já takið eftir ef húsnæðisliðurinn hefði ekki verið inni í neysluvísitölunni hvað vexti og verðtryggingu varðar væru íslensk heimili 130 milljörðum betur stödd hvað síðustu 3 ár varðar.

En takið eftir kæru vinir nú er von, von um að hægt verði að kalla eftir róttækum kerfisbreytingum íslensku launafólki og íslenskum heimilum til hagsbóta. Þessi von byggist á því að núna hafa orðið stórkostlegar breytingar til góðs í íslenskri verkalýðshreyfingu en með sigri Sólvegar Önnu til formanns í Eflingu og sigri Ragnars Þórs í VR hefur skapast nýr meirihluti innan Alþýðusambands Íslands.  Meirihluti sem hafnar samræmdri láglaunastefnu undir forystu forseta ASÍ, láglaunastefnu sem byggð er á svokölluðu Salek samkomulagi þar sem til stendur að fórna mikilvægasta rétti launafólks sem er frjáls samningsréttur. Þessi meirihluti ætlar líka að beita sér af alefli fyrir lækkun vaxta, afnámi verðtryggingar og því að húsnæðisliðurinn verði tekinn úr lögum um vexti og verðtryggingu. Þessi meirihluti vill líka beita sér fyrir því að tekið sé á þeirri græðgivæðingu og þeim tryllta leigumarkaði þar sem leiguverð hefur t.d. hækkað um 10,6% á síðustu 12 mánuðum og ef skoðuð er hækkun á leiguverði frá 2011 þá kemur í ljós að leiguverð hefur hækkað um 81%.

Það er svo nöturlegt og sorglegt að sjá hvernig hin ýmsu leigufélög hafa verið að misnota slæma stöðu leigjenda, meðal annars þegar leigjendum er tilkynnt með afar stuttum fyrirvara að leigan sé að hækka um tugi þúsunda og við erum með splunkuný dæmi þar sem leigjendum hér á Akranesi er boðinn leigusamningur til 12 mánaða þar sem leigan hækkar á einu bretti um 30 þúsund á mánuði.  Við erum líka með dæmi um fólk sem biður um lengri leigusamning og þá hækkar leigan ekki um 30 þúsund á mánuði heldur 45 þúsund.  Þessu til viðbótar er allavega eitt leigufélag hér á Akranesi sem krefst þess að ef fólk flytur sig á milli íbúða hjá leigufélaginu t.d. úr minni eða stærri íbúð þá er fólk krafið um þjónustugjald sem nemur 120.350 kr.  Rétt er að geta þess að ekkert er getið um þetta gjald í leigusamningum fólks og ég kalla þetta ekkert annað en fjárkúgun.

Kæru félagar það er von, von sem byggist á því að Verkalýðfélag Akraness, VR, Efling og Framsýn hafa náð yfir 53% meirihluta í ASÍ. Þessi félög hafa myndað bandalag fyrir komandi kjarasamninga og eru þessi félög tilbúin að láta kné fylgja kviði við að knýja fram t.d. lagasetningu á þessi leigufélög þar sem hagsmunir leigutaka verði tryggðir betur.  Einnig ætla þessi félög að beita sér af alefli fyrir hækkun á ráðstöfunartekjum lág- og millitekjufólks. En til að það gangi eftir þarf að framkvæma umtalsverðar kerfisbreytingar í íslensku samfélagi, kerfisbreytingar á forsendum almennings á kostnað fjármálaelítunnar. 

Það er rétt að geta þess að fulltrúar þessara stéttarfélaga hafa verið að funda nokkuð stíft að undanförnu til að undirbúa sig fyrir það að kjarasamningar á hinum almenna vinnumarkaði verða lausir um næstu áramót og já við ætlum að mynda bandalag þar sem kallað verður eftir róttækum breytingum íslensku lág- og millitekjufólki til heilla í næstu kjarasamningum.

Ég vil líka upplýsa ykkur um að formenn þessara stéttarfélaga funduðu með forsætisráðherra fyrir nokkrum vikum  þar sem við sendum skýr skilaboð um að við værum tilbúin að ganga frá samfélagssáttmála sem myndi jafnvel gilda í 3 til 4 ár, sáttmála sem byggður yrði á hagsmunum alþýðunnar og að í þessum samfélagssáttmála yrðu einnig hagsmunir lág-og millitekjufólks sérstaklega hafðir að leiðarljósi. Til að þessi sáttmáli geti orðið að veruleika þarf aðkoma stjórnvalda að verða mjög mikil enda myndi þessi sáttmáli kalla á umtalsverðar kerfisbreytingar.

Í þessum samfélagssáttmála þyrfti t.d. eftirfarandi atriði að koma fram:

  • · Samið verði í krónutölum en ekki prósentuhækkunum
  • · Skattbyrgði lág-og millitekjufólks verðu lækkað
  • · Vextir verði lækkaðir, verðtrygging verði afnumin og húsnæðisliður í lögum um vexti og verðtryggingu verði tekinn út.
  • · Lögum verði breytt þannig að lífeyrissjóðirnir hafi heimild til að stofna leigufélög í 100% eigu þeirra, leigufélög sem verði lítt hagnaðardrifin.
  • · Launafólki verði heimilt að ráðstafa 3,5% úr iðgjaldi í samtryggingu í frjálsa séreign og launafólk hafi heimild til að niðurgreiða húsnæðislán sín með þessum 3,5% kjósi það svo og/eða að safna fyrir útborgun í fyrstu fasteign.
  • · Barnabætur hækki verulega
  • · Kostnaðarhlutdeild sjúklinga í heilbrigðiskerfinu lækki verulega
  • · Lífeyriskerfið verði endurskoðað m.a. með auknu lýðræði sjóðsfélaga og hagsmunir sjóðsfélaga verði hafðir að leiðarljósi
  • · Tekinn verði upp þrepaskiptur persónuafsláttur þar sem markmiðið verði að lækka skattbyrði lág- og millitekjufólks.
  • · Komið verði lagasetningu á þann tryllta leigumarkað sem nú ríkir hér á landi þar sem græðgin virðist hafa heltekið hin ýmsu leigufélög.

Það er morgunljóst að með þessum atriðum yrði hægt að hækka ráðstöfunartekjur lág- og millitekjuhópa umtalsvert og núna er boltinn hjá stjórnvöldum en rétt er að geta þess að það er útilokað að koma á sátt á íslenskum vinnumarkaði byggðum á þessum kerfisbreytingum án að komu stjórnvalda. Formenn þessara stéttarfélaga sem mynda meirihluta innan ASÍ gerðu forsætisráðherra á þessum fundi einnig grein fyrir því að forysta ASÍ með forseta ASÍ í broddi fylkingar fer alls ekki með samningsumboð fyrir þessi stéttarfélög, hvorki er lýtur að viðræðum við stjórnvöld né við Samtök atvinnulífsins.

Kæru vinir og félagar, alþýða þessa lands er reið og henni er misboðið vegna alls þessa og líka vegna þess að alþýðunni er ætíð lofað fyrir Alþingiskosningar að tekið verði á þessari misskiptingu, óréttlæti og ójöfnuði en síðan gerist ekkert. Fagurgali og loforð stjórnmálamanna ómar um allt  fyrir hverjar kosningar, loforð eins og nú skuli koma á heilbrigðum fjármálamarkaði, afnámi verðtryggingar á neytendalánum til einstaklinga og heimila eða kosningaloforðið upp á að sett yrði á fót myntráð sem myndi leiða til þess að vextir á Íslandi myndu lækka um 2 til 4% en slík lækkun vaxta átti að skila almenningi með 30 milljóna húsnæðislán auknum ráðstöfunartekjum upp á 60 þúsund á mánuði. Hvar man t.d. ekki eftir loforði um að taka þurfi húsnæðisliðinn úr lögum um vexti og verðtryggingu eða svokallaða Svissnesku leiðina sem átti að auðvelda ungu fólki að fjármagna útborgun í fyrstu fasteign. Allt svikið, allt!  Það er löngu tímabært að stjórnvöld fari að vera á tánum en ekki hnjánum gagnvart fjármála-og embættiselítunni sem öllu vill ráða og stjórna hér á landi!

Munum kæru félagar að okurleiga, okurvextir, verðtrygging, misskipting, óréttlæti og ójöfnuður er ekkert náttúrulögmál heldur mannanna verk og öllu þessu er hægt að breyta, eina sem til þarf er kjarkur og vilji og trúið mér að Verkalýðsfélag Akraness, VR, Efling og Framsýn hafa þann kjark, þor og vilja til að knýja fram þær bráðnauðsynlegu kerfisbreytingar, kerfisbreytingar þar sem hagsmunir alþýðunnar verða teknir framyfir hagsmuni fjármálaelítunnar á Íslandi. Við viljum, getum og ætlum að knýja fram þessar kerfisbreytingar og það verður gert með góðu eða illu.

Ég vil segja við stjórnvöld, ef þið ekki hlustið á grasrótina í íslenskri verkalýðshreyfingu sem hefur um allanga hríð öskrað á kerfisbreytingar þar sem þeirra hagsmunir verði hafðir að leiðarljósi þá munu stjórnvöld sjá átök á íslenskum vinnumarkaði í upphafi næsta árs, sem ekki hafa sést í marga áratugi!  Þetta er ekki hótun, heldur staðreynd! 

Stöndum saman öll sem eitt því við höfum fengið nóg!

Takk fyrir mig.

26
Apríl

Aðalfundur Verkalýðsfélags Akraness haldinn í gær

Í gærkvöldi var haldinn aðalfundur Verkalýðsfélags Akraness og fór hann fram með hefðbundnu sniði samkvæmt auglýstri dagskrá. Fundarstjóri var Bjarni Ólafsson og ritari fundarins var Björg Bjarnadóttir.

Formaður félagsins, Vilhjálmur Birgisson, kynnti skýrslu stjórnar fyrir liðið starfsár og helstu mál sem komið hafa á borð félagsins síðasta árið. Einnig fór Vilhjálmur yfir þau verkefni sem eru framundan og var þar af nógu að taka. Um næstu áramót losna til að mynda allir kjarasamningar á hinum almenna vinnumarkaði og nauðsynlegt að undirbúa þá baráttu vel og tímanlega. Þessi undirbúningur er þegar hafinn enda hafa nú orðið ákveðin straumhvörf í íslenskri verkalýðsbaráttu þar sem nýr meirihluti hefur náðst innan ASÍ. Þessi meirihluti hefur í hyggju að mynda bandalag í komandi kjarasamningum og fór Vilhjálmur yfir helstu áherslumál bandalagsins.

Félagsmenn VLFA eru duglegir að nýta sér þjónustu og styrki félagsins, en í máli Vilhjálms kom fram að á síðasta ári fengu 1245 manns greiðslu úr sjúkrasjóði, 243 fengu einstaklingsstyrki greidda úr menntasjóðum, tæplega 300 manns keyptu sér Veiðikort, Útilegukort, gistimiða og slíkt, yfir 100 manns nýttu sér framtalsaðstoð félagsins og um 100 manns fóru í dagsferð eldri borgara í boði félagsins.

Ársreikningar félagsins voru lagðir fyrir aðalfundinn en afkoma félagsins á síðasta ári var afar góð eða tæpar 92 milljónir, þrátt fyrir að félagið hafi greitt um 22 milljónir út úr verkfallssjóði í verkfalli sjómanna. Eignir félagsins eru 1.355 milljónir og þar af handbært fé um 1.165 milljónir. Verkfallssjóður er rekinn með tapi í ár vegna verkfallsins, en aðrir sjóðir félagsins skiluðu góðum hagnaði og rekstur félagsins er almennt góður.

Fyrir fundinn var lögð tillaga stjórnar að breytingum á 5., 14 og 29. grein laga félagsins. Vilhjálmur fór yfir breytingartillöguna og útskýrði tilgang hennar. Samkvæmt breytingartillögu vegna 5. greinar fá aukafélagar atkvæðisrétt, en munu sem áður ekki hafa kjörgengi. Breytingartillagan vegna 14. greinar snerist um að uppfæra fjölda formanna og varaformanna deildar, en á því var þörf vegna tilkomu nýstofnaðrar verslunarmannadeildar félagsins. Samkvæmt breytingartillögu vegna 29. greinar var formanni og varaformanni nýstofnaðrar verslunarmannadeildar bætt inn. Einnig er breyting á fresti til að skila inn framboðslistum til stjórnar. Eftir umræður var tillagan borin undir fundinn og samþykkt samhljóða.

Í fundarlok þakkaði Vilhjálmur stjórn félagsins og starfsmönnum kærlega fyrir gott samstarf á síðasta ári.

Eftir fundinn bauð félagið fundargestum upp á kvöldverð.

 

25
Apríl

Helstu atriði launahækkana á almenna vinnumarkaðnum 2018

Starfsfólk á almennum vinnumarkaði:
- Þann 1.maí hækka laun og launatengdir liðir um 3%.
- Lágmarkslaun fyrir fullt starf, 18 ára og eldri eftir 6 mánaða starf skal vera kr.300.000,- frá 1.maí 2018.
- Starfsmenn fá kr.48.000,- í orlofsuppbót 1.júní,miðað við fullt starf.
- Mótframlag atvinnurekanda í lífeyrissjóð hækkar í 11.5% 1.júlí 2018.
- Starfsmenn fá kr.89.000,- í desemberuppbót eigi síðar en 15.desember 2018, miðað við fullt starf.

Starfsfólk sveitarfélaga:
- Þann 1.júní hækka laun um 2%.
- Lágmarkslaun fyrir fullt starf, 18 ára og eldri eftir 4 mánaða starf skal vera kr.300.000,- frá 1.júní 2018.
- Starfsmenn fá kr.48.000,- í orlofsuppbót 1.maí miðað við fullt starf.
- Starfsmenn fá kr.113.000,- í desemberuppbót þann 1.desember miðað við fullt starf.

Starfsfólk ríkisins:
- Þann 1.júní hækka laun um 3%.
- Lágmarkslaun fyrir fullt starf , 18 ára og eldri eftir 4 mánaða starf skal vera kr.300.000,- frá 1.júní 2018.
- Starfsmenn fá kr.48.000,- í orlofsuppbót 1.júní miðað við fullt starf.
- Starfsmenn fá kr.89.000,- í desemberuppbót þann 1.desember, miðað við fullt starf.

 

Fréttir

Style Switcher
Layout Style
Predefined Colors
Background Image