• Sunnubraut 13, 300 Akranes
  • Mán - Föst: 8.00 - 16.00
Fréttir

Fréttir

18
Sept

Þing ASÍ-UNG var haldið á föstudaginn

Þing ASÍ-UNG var haldið föstudaginn 14. september á Icelandair Hótel Reykjavík Natura en fulltrúi Verkalýðsfélags Akraness á þessu þingi ASÍ-UNG var Allan Freyr Vilhjálmsson.

Á nýafstöðnu þingi ASÍ-UNG mátti greina mikinn samhug og baráttuvilja hjá ungu fólki innan verkalýðshreyfingarinnar. Málþing um hlutverk stéttarfélaga og þær áherslur sem ungt fólk vill sjá í komandi kjarasamningum bar einna hæst á þinginu.

Meðfylgjandi ályktun var samþykkt í lok þingsins en hún sýnir ágætlega hvar áherslur ungs fólks innan verkalýðshreyfingarinnar liggja í komandi kjaraviðræðum.

 

  • Þing ASÍ-UNG ályktar um nauðsyn þess marka skýra stefnu í húsnæðismálum til þess að tryggja ungu fólki húsnæði við hæfi. ASÍ-UNG telur það vera grundvallaratriði að allir hafi möguleika á öruggu búsetuformi sem hentar á viðráðanlegum kjörum.
  • ASÍ-UNG krefst þess að persónuafsláttur verði hækkaður þannig að lágmarkslaun verði skattlaus.
  • ASÍ-UNG krefst þess einnig að aldurstengd launamismunun verði afnumin með öllu enda er hún klárt brot á mannréttindum. Jafnframt gerir ASÍ-UNG kröfu um að ungt fólk eigi sæti við samningaborðið til þess að tryggja hagsmuni þess.
  • ASÍ-UNG leggur ríka áherslu á að vinnueftirlit verði aukið og viðurlög vegna brota á vinnustað verði hert.
  • Þing ASÍ-UNG leggur áherslu á jafnvægi milli einkalífs og vinnu. Brúa þarf bil á milli fæðingarorlofs og leikskóla og auka orlofsrétt vegna vetrarfría í skólum.

 

Það er mat formanns Verkalýðsfélags Akraness forysta verkalýðshreyfingarinnar verði að hlusta vel á áherslur ungliðanna í komandi kjarasamningum, ekki bara í húsnæðismálunum heldur einnig hvað kjaramálin varðar. Það verður t.d. að vera forgangsmál að vinda ofan af því sem gert var í síðustu samningum þegar ungu fólki var fórnað á þann hátt að 18 og 19 ára ungmenni njóti ekki 100% launa fyrir fullt starf. Það atriði í samningunum 2015 var íslenskri verkalýðshreyfingu til skammar.

06
Sept

Ferð eldri félagsmanna 2018

Þriðjudaginn 4. september síðastliðinn var komið að hinni árlegu ferð eldri félagsmanna Verkalýðsfélags Akraness. Þessar ferðir eru ómissandi þáttur í starfi félagsins og margir bíða þeirra með eftirvæntingu. Þetta árið fórum við um suðurlandið.

Fararstjóri ferðarinnar var Gísli Einarsson og stóð hann sig einstaklega vel í því hlutverki. Hann hafi harmonikkuna með sér og spilaði og söng við góðar undirtekir félagsmanna ásamt því að segja skemmtilegar sögur og fróðleiksmola. Farið var í tveimur rútum og sáu bílstjórarnir Atli og Sigurbaldur um aksturinn eins og oft áður í þessum ferðum. Veðrið sem hópurinn fékk var mun betra en spár höfðu sagt til um og talaði Gísli um að Vilhjálmur hefði náð þessu í gegn með góðum samningum við veðurguðina. 

Fyrsta stoppið var í Skálholti, þar sem nýji vígslubiskupinn Kristján Björnsson tók á móti okkur. Hann sagði okkur frá kirkjunni, listaverkunum sem þar eru og aðeins frá sögu staðarins. Næst var ferðinni heitið í Lava center á Hvolsvelli. Þar tóku þau Arna og Helgi á móti hópnum sem byrjaði á því að fá sér hádegismat. Eftir matinn var safnið skoðað, hópurinn fór á stutta en áhrifamikla bíósýningu um eldgos á Íslandi og skoðaði mjög metnaðarfulla sýningu þar sem meðal annars  var hægt að prufa að finna fyrir jarðskjálfta í þremur styrkleikum, hvernig þróun Íslands hefur verið og hinar ýmsu tegundir af hrauni. 

Þá var ferðinni heitið á Forsæti í flóanum en þar heimsóttum við þau hjón Ólaf og Bergþóru sem reka safnið Tré og list.  Þetta safn er með gríðarlegt magn af fallegu handverki, bæði gömlu og nýju.  Einnig er þarna mikið af fallegum gömlum áhöldum sem tengjast handverki. Sigga á Grund var einnig á staðnum, en hún hefur gert ótrúlega mikið af fallegu tréverki sem er á safninu. Meðal þess sem sjá má á safninu er pípuorgelið sem var í Vestmannaeyjakirkju fyrir gos en eftir gosið var það dæmt ónýtt. Ólafur tók það þá allt saman í sundur og flutti það heim til sín þar sem hann hefur hreinsað, lagað og endurbætt hvern einasta hlut í því. Hann hefur nú sett það saman og er það eins og nýtt.  

Hótel Selfoss var svo næsti viðkomustaður þar sem hópurinn settist niður og fékk sér kaffi og kökur. Síðasta stoppið var svo á Veiðisafninu á Stokkseyri þar sem Páll Reynisson tók á móti okkur og fræddi okkur um það sem mátti sjá á safninu. Á Veiðisafninu er mikið að skoða en þar má meðal annars sjá gíraffa, sebrahesta, hvítabirni, krókódíl og margt fleira. Hann sagði  okkur m.a. frá því helsta um stærstu dýrin, hver veiddi þau, með hverju og hvernig kjötið bragðaðist. Það var alveg einstaklega skemmtilegt að hlusta á allar sögurnar sem hann sagði okkur, bæði þær sönnu og þessar sem voru minna sannar.  

Hér má skoða myndir úr ferðinni.

 

 

28
Ágúst

Krafan í komandi kjarasamningum verður m.a. róttækar kerfisbreytingar

Það verður nú að segjast alveg eins og er að það er eilítið grátbroslegt að forsætisráðherra Íslands skuli hafa kallað eftir því að Gylfi Zoega gerði skýrslu um þjóðhagslegt umhverfi kjarasamninga á komandi vetri.

Það er eins og við manninn mælt þegar kemur að því að semja fyrir íslenskt verkafólk að þá er svigrúmið til launabreytinga ætíð afar takmarkað, en í skýrslunni sem Gylfi Zoega gerði kemur fram að hann telji að svigrúm til launabreytinga sé 4%. Hefði ekki verið þjóðráð fyrir forsætisráðherrann okkar að kalla eftir skýrslu um hvaða áhrif það myndi hafa á vinnumarkaðinn í heild sinni þegar kjararáð hækkaði æðstu ráðmenn þjóðarinnar og forstjóra ríkisstofnanna um 45% eða þegar forstjóri Landsvirkjunar fékk launahækkun sem nam 1,2 milljónum á mánuði sem og bankastjóri Landsbankans.

Nei, núna eru margir lukkuritarar forréttindahópanna kallaðir fram og þeirra hlutverk er að vara við því að íslenskt láglaunafólk fái ekki meira en sem nemur 4% launahækkun því annars sé "stöðugleikanum" illilega ógnað. Það heyrðist ekkert í lukkuriturum forréttindahópsins þegar margir í efri lögum samfélagsins hækkuðu í mánaðarlaunum sem námu frá 250 þúsundum króna uppí allt að 1,2 milljón á mánuði. Það er einnig grátbroslegt að lukkuritarar forréttindahópsins hafa aldrei neinar áhyggjur að stöðugleikanum sé ógnað þegar efrilög samfélagsins taka sér launahækkanir sem nema hundruðum þúsunda á mánuði.  Það er rétt að geta þess að það liggur fyrir að meðallaun forstjóra fyrirtækja sem skráð eru í Kauphöllinni eru 4,7 milljónir eða sem nemur tæplega 18- földum lægsta launataxta verkafólks.

Bara þannig að því sé haldið til haga þá er og verður alls ekki samið um 4% launahækkun til handa íslensku verkafólki sem tekur laun sín eftir launatöxtum en rétt er að geta þess að lægsti launataxti verkafólks nemur rétt rúmum 266 þúsundum á mánuði og hæsti virki launataxti verkafólks á hinum almenna vinnumarkaði slefar rétt rúmum 300 þúsundum á mánuði. En flestir verkamenn á hinum almenna markaði taka laun eftir launatöxtum sem nema frá 270 til 285 þúsund á mánuði.

Að halda það að samið verði um 4% til handa verkafólki sem tekur laun eftir lágmarkstöxtum er fásinna enda verður það aldrei samþykkt og verkafólk er tilbúið að láta kné fylgja kviði við að hækka launataxta sína þannig að þau dugi fyrir nauðþurftum frá mánuði til mánaðar og það geti haldið mannlegri reisn. Enda er það lýðheilsumál að lagfæra og leiðrétta kjör þeirra sem höllustum fæti standa í íslensku samfélagi.

Það er eins og áður sagði lýðheilsumál að lagfæra kjör og auka ráðstöfunartekjur lágtekjufólks umtalsvert og það er hægt að gera það á fleiri vegu en með beinum launahækkunum.

Það var því ömurlegt að sjá einn af lukkuriturum forréttindahópsins skrifa að hann hefði bara haft það "skrambi gott" á lágmarkslaunum, en rétt er að geta þess að hér er um hagfræðing Viðskiptaráðs um að ræða.  Formaður félagins vill rifja það upp í þessu samhengi að hann átti orðið fjögur börn 27 ára og þurfti að framfleyta sér og sinni fjölskyldu á verkamannalaunum hér á árum áður og sá tími var svo sannarlega ekki „skrambi góður“ og það síður en svo enda kom það oft fyrir að mörgum dögum fyrir mánaðarmót að ekki voru til fjármunir fyrir nauðþurftum.  Þessi reynsla formanns hefur svo sannarlega hjálpað honum í því starfi sem hann gegnir í dag því það er mikilvægt að þekkja það af eigin raun að ná ekki endum saman frá mánuði til mánaðar.

Kerfisbreytingar

Verkalýðsfélag Akraness vill kalla eftir róttækum kerfisbreytingum. Kerfisbreytingum þar sem hagsmunir almennings verði t.d. teknir framyfir hagsmuni fjármálakerfisins. Það er hægt að gera með því að lækka vexti, afnema verðtryggingu og taka húsnæðisliðinn út út lögum um vexti og verðtryggingu. Það er sorglegt að neytendur séu að greiða allt að 110 þúsund meira í vaxtakostnað á mánuði en í sumum af þeim löndum sem við erum að bera okkur saman við.

Það verður líka að létta á skattbyrði á lág- og lægri millitekjuhópinn en rétt er að rifja upp að árið 1998 var t.d. ekki greiddur skattur af lágmarkslaunum en í dag þarf verkafólk á lágmarkslaunum að greiða um 52 þúsund krónur á mánuði í skatt. Það er verið að skattleggja fátækt á Íslandi sem er sorglegt.

Það er einnig rétt að vekja sérstaka athygli á því að uppundir 15 þúsund foreldrar hafa misst barnabæturnar sínar á liðnum árum, vegna þess að skerðingarmörk þeirra eru svo skammarlega lág en barnabætur hjá einstaklingi byrja að skerðast við 241 þúsund krónur sem er gjörsamlega galið. Þessu verður að breyta í komandi kjarasamningum þannig að skerðingarmörk barnabóta fari uppí allt að 350 þúsund hjá einstæðu foreldri eða 700 þúsund hjá sambúðarfólki.

Hins vegar blasir við að stærsta áskorun í komandi kjarasamningum verður að koma böndum á húsnæðismarkaðinn og nægir að nefna í því samhengi sú tryllta græðgisvæðing sem er að eiga sér stað á leigumarkaðnum sem hefur leikið lágtekjufólk gríðarlega illa. Enda liggur t.d. fyrir að leiguverð hefur hækkað um 86% frá árinu 2011 og núna er lágtekjufólki gert skylt að leiga tveggja til þriggja herbergja íbúðir á 200 til 300 þúsund á mánuði.

Það er ekki bara það að vaxtakostnaður og leigukostnaður hér á landi sé mörgum tugum þúsunda hærra en í þeim löndum sem við viljum bera okkur saman við í hverjum mánuði heldur liggur einnig fyrir að fjögurra manna fjölskylda þarf að greiða um 80 þúsundum meira í matarinnkaup en neytendur á Norðurlöndum. Það er einnig rétt að geta þess að frá árinu 2010 hefur Orkuveita Reykjavíkur hækkað gjaldskrár sínar á heitu vatni um 80%

Það er morgunljóst að kallað verður eftir róttækum kerfisbreytingum þar sem hagsmunir almennings verði hafðir að leiðarljósi og því þarf að kalla eftir róttækum aðgerðum við að draga úr kostnaði neytenda við að lifa í þessu landi.

Það er þyngra en tárum taki að hlusta lukkuritara forréttindahópanna tala um að lágtekjufólk hafi hækkað mest í kaupmætti og dregið hafi úr ójöfnuði og misskiptingu. Það blasir við að allur þessi samanburður byggist á prósentuhagfræði en sú hagfræði stenst ekki nokkra skoðun enda fer lágtekjufólk ekki með prósentur og verslar í matinn né greiðir húsleigu með prósentum.  Það verður því að vera skýr krafa í komandi kjarasamningum að samið verði í krónum en ekki prósentum enda eru prósentur aflgjafi misskiptingar, óréttlætis og gerir ekkert annað en að auka ójöfnuð hér á landi.

Staðreyndin er sú að lægsti taxti launafólks er einungis 266 þúsund á mánuði sem er langt undir öllum framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út og að tala um að það sé bullandi kaupmáttaraukning hjá þeim tekjulægstu er svo sorglegt rugl að það nær ekki nokkru tali.

Sem dæmi þá hafa lægstu launataxtar verkafólks hækkað um 57% frá 2011 en leiguverð hefur hækkað á sama tíma um 86%. En eins og allir vita þá er það tekjulægsta fólkið sem er að langstærstum hluta sem þarf nauðbeygt að vera á leigumarkaði vegna þess að það á hvorki fyrir útborgun til húsakaupa né stenst greiðslumat hjá fjármálastofnunum.

Það þarf að verða þjóðarsátt um að koma þessu fólki verulega til hjálpar í komandi kjarasamningu en eitt er víst að ekki verður nokkur afsláttur gefin í þeirri baráttu í komandi kjarasamningum.

Það liggur fyrir að ef stjórnvöld munu ekki sýna vilja til að taka þátt í því að ráðast í róttækar kerfisbreytingar íslenskum almenningi og lágtekjufólki til góða þá mun verkalýðshreyfingin þurfa að sækja af alefli á atvinnulífið í komandi kjarasamningum til að rétta hlut lágtekjufólks og millitekjufólks af. Núna er boltinn hjá stjórnvöldum og því hvílir hinn ímyndaði stöðugleiki og friður á vinnumarkaði á herðum stjórnvalda!

27
Ágúst

Nýtt sumarhús

Verkalýðsfélag Akraness hefur nú fest kaup á bústað sem staðsettur er að Ásenda 9 í Húsafelli. Bústaðurinn er einstaklega vel skipulagður en hann var byggður árið 2009 og hefur verið í einkaeigu síðan þá.

23
Ágúst

Stjórn Landssambands lífeyrissjóða óskuðu eftir að funda með formanni félagsins

Stjórn Landssambands lífeyrissjóða óskuðu eftir að funda með formanni félagsins og að sjálfsögðu var formaðurinn við þeirri ósk.

Ástæða þess að stjórn lífeyrissjóða óskuðu eftir að funda með formanni félagsins var eins og kom fram á fundinum í gær að hann hefur verið mjög gagnrýnin á lífeyriskerfið á opinberum vettvangi.

Formaðurinn fór yfir með stjórn Landssambands lífeyrissjóða hvað það er sem hann er óánægður með og var af nægu að taka hvað það varðar. Hann byrjaði á því að tala um tekjuskerðingar af hálfu Tryggingarstofnunar en það má segja að ábyrgð lífeyrissjóðanna hvað skerðingar varðar er ekki á þeirra ábyrgð heldur stjórnvalda.

En það er morgunljóst að þær tekjuskerðingar hafa að hluta til grafið undan trausti almennings á lífeyrissjóðskerfinu enda var hugsun sú þegar lífeyrissjóðirnir voru settir á 1969 að þeir ættu að vera viðbót við almannatryggingarkerfið. Formaður fór yfir það að mjög brýnt sé að verkalýðshreyfingin taki af krafti á þessum tekjuskerðingum og geri skýlausa kröfu á stjórnvöld að dregið verði verulega úr þeim eða jafnvel afnumdar með öllu.

Formaður fór einnig yfir að hann teldi það gjörsamlega glórulaust að sjóðirnir væru með 3100 af 4100 milljörðum í íslensku hagkerfi. Hann nefndi að það gengi ekki upp að það þyrfti á annað hundrað milljarða til að fóðra ávöxtun á innlendum eignum lífeyrissjóðanna enda væru það almenningur sem þurfti að sjá um að greiða fyrir þessa ávöxtun. Hann sagði jafnfram að það væri ekki í þágu neytenda að lífeyrissjóðirnir ættu orðið yfir 50% af skráðum eignum í Kauphöllinni og það væri ekki eðlilegt að sjóðirnir væru með ráðandi hluti í verslunarkeðjum, fjarskiptafyrirtækjum, flugfélögum, tryggingarfélögum, olíufélögum og svona mætti lengi telja. Formaður sagði að það væri morgunljóst að rík krafa er gerð á þessi fyrirtæki sem lífeyrissjóðirnir eiga að þau skili góðum arði til eigenda sinna. Það verður ekki gert með öðrum hætti en að vöruverði er haldið uppi sem og kaupgjaldi og því bitnar þetta illilega á sjóðsfélögunum sjálfum. Formaður nefndi að það gæti vart verið tilviljun að norski olíusjóðurinn fjárfesti nánast eingöngu erlendis.

Formaður kom einnig inná það við stjórn landsambandsins að það væri nöturlegt að sjóðirnir væru að fjárfesta í leigufélögum eins og t.d. Almenna leigufélaginu sem og Heimavöllum enda lægi fyrir að verið er að níðast illilega á leigjendum þessi misserin og það liggur einnig fyrir að leiguverð hefur hækkað gríðarlega á undanförnum árum. Mörg dæmi eru um að verið sé að leigja tveggja til þriggja herbergja íbúðir á 200 til 300 þúsund á mánuði. Formaður fór sérstaklega yfir það að þarna væri verið að níðast á þeim sem höllustum fæti standa í okkar samfélagi, þar er að segja tekjulágt fólk, öryrkjar og aldraðir og því væri það sorglegt að verið sé að nota fjármuni sjóðsfélaga í fjárfestingar í slíkum leigufélögum.

Formaður fór einnig fyrir svokallaða tilgreinda séreign sem væri með ólíkindum að hafi verið sett á laggirnar enda var ekkert samið um tilgreinda séreign í kjarasamningum. Þessu til viðbótar væri grátbroslegt að þeir sem kvarta yfir tekjuskerðingum vilja að tilgreinda séreignin verði skerðingarhæf frá greiðslum frá Tryggingarstofnun. Formaður sagði að hann ætlaði að beita sér af alefli í komandi kjarasamningum að þessu yrði breytt þannig launafólk hafi val um að setja 3,5% aukaframlagið sem samið var um í frjálsséreign.

Formaður fór ítarlega yfir með stjórn landsambandsins að það væri ömurlegt að horfa upp á lífeyrissjóðina horfa aðgerðalausa á þegar fyrirtæki sem sjóðirnir eiga stóra hluti í, skammta forstjórum og lykilstjórnendum gríðarlegar kauphækkanir, bónusa og kaupréttasamninga. Þetta aðgerðaleysi lífeyrissjóðanna hefur m.a. garfið undan trausti til þeirra eins og kom t.d. í ljós þegar forstjóri N1 fékk launahækkun sem nam 1 milljón á mánuði en þarna sátu lífeyrissjóðirnir með hendur í skauti og aðhöfðust ekkert. Formaður sagði afar mikilvægt væri að sjóðirnir létu hérna vel í sér þegar svona sjálftaka af hálfu stjórnenda fyrirtækja í eigu lífeyrissjóðanna væru framkvæmdar og ekki bara að láta í sér heyra heldur nota afl sitt til að stöðva svona sjálftöku enda misbýður þetta siðferðisvitunda almennings.

Formaður fór einnig yfir það gríðarlega óréttlæti sem látið er átölulaust er viðkemur fjölda öryrkja í verkamannasjóðunum en þar er örorkubyrðin miklu hærri en í öðrum sjóðum og sem dæmi þá eru um 20% af virkum sjóðsfélögum í Festu lífeyrissjóði öryrkjar og um 32% allra greiðslna úr sjóðnum á síðasta ári var vegna örorku og það sama er upp á teningum hjá Gildi lífeyrissjóði. Hvaða samtrygging er fólgin í því að skerða þurfi réttindi í verkamannasjóðnum m.a. vegna þess að þar er örorkubyrðin mun meiri en í öðrum sjóðum. Það verður að tryggja að stjórnvöld komi með greiðslu til verkamannasjóðanna sem dekkar þessa umfram örorkubyrði.

Þessi fundur var bara nokkuð góður enda fór formaður félagsins yfir mikið af þeim atriðum sem hann hefur gagnrýnt lífeyriskerfið um á liðnum árum og það merkilega í þessu öllu saman var að stjórn landssambands lífeyrisjóða sagði að þau væru nánast sammála formanni í öllum atriðum.

Nú er bara að vona að lífeyrissjóðirnir fari eftir þessum ábendingum formanns, þannig að tiltrú almennings á kerfinu aukist, enda veitir ekki af.

17
Ágúst

Samanburður á óverðtryggðum húsnæðisvöxtum

Það er sorglegt hvernig níðst er á íslenskum neytendum þegar kemur að okurvöxtum, verðtryggingu og þeim þjónustugjöldum sem neytendum er gert að greiða í þeirri fákeppni sem ríkir á íslenskum fjármálamarkaði.

Formaður félagsins hefur verið að kanna þau vaxtakjör sem eru í boði í þeim löndum sem við viljum bera okkur saman við. Þá kemur í ljós eins og margoft hefur komið fram að gríðarlegur munur er á þeim vaxtakjörum sem íslenskum heimilum er gert að greiða í húsnæðisvexti miðað við þau lönd sem við berum okkur oft við þegar kemur að lífgæðum.

Á Íslandi eru breytilegir óverðtryggðir húsnæðisvextir í dag 6,2% en það þýðir að íslensk heimili sem eru með 25 milljóna húsnæðislán þurfa að greiða rúma 1,5 miljón í vexti á ári eða sem nemur rúmum 129 þúsundum á mánuði.

Ef íslenskum heimilum stæði til boða sambærilegir vextir og eru t.d. Danmörku þá væri vaxtakostnaður á ári 550 þúsund eða sem nemur tæpum 46 þúsundum á mánuði. Þetta þýðir að íslensk heimili greiða miðað við 25 milljóna húsnæðislán 83 þúsundum kr. meira í vaxtagreiðslur í hverjum mánuði eða sem nemur tæpri 1 milljón á ársgrundvelli.

Munurinn væri enn meiri ef íslenskum heimilum væri boðið upp á sömu vaxtakjör og eru í Finnlandi, en þá væru íslensk heimili að greiða 1,3 milljónum minna á ári eða sem nemur 106 þúsundum í hverjum mánuði.

Það er morgunljóst að það er verið að níðast í íslenskum neytendum eins og enginn sé morgundagurinn og því verður íslensk verkalýðshreyfing að taka á þessu skefjalausa ofbeldi sem íslensk heimili þurfa að þola af fullri hörku í komandi kjarasamningum.

Svo eru atvinnurekendur og stjórnvöld hissa á að verkalýðshreyfingin þurfi að sækja af alefli fram í launakröfum þegar það blasir við að neytendur eru að greiða allt að 106 þúsundum meira í vaxtakostnað á mánuði miðað við þau lönd sem við viljum bera okkur saman við!

Hérna að neðan má sjá samanburð á óverðtryggðum húsnæðisvöxtum og vaxtakostnaði miðað við 25 milljóna húsnæðislán:

 

Húsnæðislán óverðtryggt

Vaxtakostnaður á ári

Vaxtakostnaður á mánuði.

Ísland

25.000.000 kr

1.550.000

129.167 kr

Bandaríkin

25.000.000 kr

                     925.000

77.083 kr

Kanada

25.000.000 kr

                     875.000 

72.917 kr

Tékkland

25.000.000 kr

                     750.000 

62.500 kr

Noregur

25.000.000 kr

                    600.000 

50.000 kr

Danmörk

25.000.000 kr

                     550.000 

45.833 kr

Bretland

25.000.000 kr

                     550.000 

45.833 kr

Þýskaland

25.000.000 kr

                     525.000 

43.750 kr

Svíþjóð

25.000.000 kr

                     475.000 

39.583 kr

Spán

25.000.000 kr

                     400.000 

33.333 kr

Austurríki

25.000.000 kr

                     375.000 

31.250 kr

Ítalía

25.000.000 kr

                      375.000 

31.250 kr

Finnland

25.000.000 kr

                     225.000 

18.750 kr

15
Ágúst

Meðallaun hæst í Norðuráli

Það er nokkuð athyglisvert að skoða meðallaun nokkurra fyrirtækja sem félagsmenn VLFA starfa hjá en félagið skoðaði meðallaun hjá 16 launagreiðendum fyrir febrúar mánuð og það þarf ekki að koma á óvart að meðallaun hjá Norðuráli eru hæst.

Hins vegar er rétt að geta þess að hér er um heildar meðallaun að ræða þar sem ekki er tekið tillit til vinnustundafjölda, vaktafyrirkomulags, né hvort um skert starfshlutfall sé að ræða.

Meðal heildarlaun hjá starfsmönnum Norðuráls sem tilheyra Verkalýðsfélagi Akraness voru í febrúarmánuði rétt tæp 660 þúsund á mánuði og hjá starfsmönnum Skagans voru meðallaunin rétt tæp 650 þúsund á mánuði. En meðallaun hjá Norðuráli, Skaganum, Þoreir og Ellert og Elkem Ísland voru öll frá 640 þúsundum í tæp 650 þúsund á mánuði.

Lægst voru meðallaunin hjá starfsmönnum á Sjúkrahúsi Akraness og Akraneskaupstað en rétt er að vekja sérstaka athygli á að fjölmargir sem starfa á þessum stöðum eru í skertu starfshlutfalli og því gefa meðallaunin á þessum stöðum ekki rétta mynd af launum fyrir 100% starf.

Hins vegar liggur fyrir að langflestir eru í 100% störfum hjá öllum hinum fyrirtækjunum og því eiga meðal heildarlaunin að gefa rétta mynd þar en að sjálfsögðu er vinnustundafjöldin misjafn á milli fyrirtækja.

 

Hérna eru meðallaun þessara 16 fyrirtækja og stofnanna:

 

Norðurál

       659.832  

Skaginn

       647.713  

Þ&E

       641.415  

Elkem

       640.754  

Smellinn

       603.282  

Snókur

       592.885  

Akraborg

       584.538  

Klafi

       554.113  

Spölur/Gjaldskýli

       472.192  

ÞÞÞ

       451.940  

Norðanfiskur

       431.739  

Kynnisferðir

       404.133  

Vignir G Jónsson

       372.252  

N1

       298.996  

Akraneskaupstaður

       251.941  

Sjúkrahúsið

       217.042  

Meðaltal

       489.048  

27
Júlí

VLFA mun stefna Norðuráli fyrir Félagsdóm

Í gær fundaði formaður með framkvæmdastjóra og mannauðsstjóra Norðuráls þar sem farið var yfir hin ýmsu mál. Þau kynntu fyrir formanni átak fyrirtækisins í öryggismálum sem ber heitið „Öll saman“ en það gengur út á að gera vinnustaðinn eins öruggan og kostur er og að allir komi ætíð heilir heim.

Einnig fóru þau yfir hugsanlega stækkun á Steypuskálanum en það er framkvæmd sem mun kosta allt að 12 milljarða króna en ef af stækkuninni verður þá mun hún taka allt að tvö ár í framkvæmd. Þetta eru mjög jákvæðar fréttir enda mun stækkun á Steypuskálanum leiða til fjölgunar á starfsmönnum og getur sú fjölgun numið allt að 30 til 40 starfsmönnum.

Formaður tók einnig upp mál á fundinum sem lýtur að ágreiningi sem félagið hefur átt við forsvarsmenn fyrirtækisins um túlkun á grein 2.13.5 í kjarasamningi félagsins við Norðurál en þetta er grein sem lýtur að svokölluðum vikulegum frídegi eða með öðrum orðum að ef starfsmenn vinna samfellt í 7 daga þá eigi þeir rétt frítöku sem nemur 8 tímum á dagvinnulaunum.

Um þetta mál hefur verið ágreiningur en fyrirtækið telur að þessi grein kveði ekki á um skyldu fyrirtækisins til greiðslu með þeim hætti sem VLFA telur að eigi að vera ef menn vinna meira en 7 daga samfellt.

Formaður fór yfir með framkvæmdastjóra og mannauðstjóra Norðuráls að nýlega hafi VLFA unnið svona mál fyrir Hæstarétti þar sem viðurkennt væri að ef starfsmenn vinna meira en 7 daga samfellt og starfsmenn fá ekki vikulegan frídag þá beri að greiða 8 tíma í dagvinnu fyrir það.

En stjórnendur og lögmenn Norðuráls telja hins vegar að grein í samningi Norðuráls sé ekki eins og í kjarasamningum á hinum almenna vinnumarkaði og því eigi þessi dómur ekki við hvað starfsmenn Norðuráls varðar. Þessu er Verkalýðsfélag Akraness algerlega ósammála og því var það niðurstaðan að VLFA og Norðurál eru sammála um að vera ósammála um túlkun á þessari grein og fá dómstóla til að skera úr um hvort VLFA eða Norðurál hafi rétt fyrir sér í þessu máli.

Því mun VLFA stefna Norðuráli fyrir félagsdóm vegna þessa ágreinings í haust til að fá niðurstöðu í málið og er það gert í fullri sátt við forsvarsmenn Norðuráls enda eru dómstólar til þess að skera úr ágreiningi um túlkun á kjarasamningum ef aðilar koma sér ekki saman um túlkun.

27
Júlí

Starfsmenn Hvals hf. geta valið á milli Verkalýðsfélags Akraness og Stéttarfélags Vesturlands

Eins og fram hefur komið hér á heimasíðunni þá meinaði Kristján Loftsson forstjóri Hvals hf. starfsmönnum sínum að vera í Verkalýðfélagi Akraness á yfirstandandi hvalvertíð.

Ástæða fyrir því að forsvarsmenn Hvals hf. meinuðu starfsmönnum um að vera í VLFA liggur fyrir að mati formanns VLFA en það liggur í því að félagið stefndi Hval hf. vegna brota á kjörum starfsmanna samkvæmt ráðningarsamningi sem og vegna brota á greinum í gildandi kjarasamningi.

En eins og einnig hefur komið fram hér á heimasíðunni þá vann Verkalýðsfélag Akraness þetta mál bæði fyrir Héraðsdómi Vesturlands og Hæstarétti og þurfti Hvalur hf. að greiða starfsmanni um 700 þúsund krónur með dráttarvöxtum. En rétt er að geta þess að fordæmisgildi dómsins er gríðarlegt enda allir ráðningarsamningar starfsmanna nákvæmlega eins og því mun þessi dómur getað kostað Hval hf. allt að 300 milljónir.

Til að reyna að ná sér niður á Verkalýðsfélagi Akraness þá vildi Hvalur hf. meina öllum starfsmönnum að vera í VLFA og tjáðu forsvarsmenn Hvals hf. starfsmönnum að þeir yrðu að vera í Stéttarfélagi Vesturlands. Rétt er að vekja athygli á því enn og aftur að Hvalstöðin í Hvalfirði er að félagssvæði beggja stéttarfélaganna þ.e.a.s VLFA og Stéttarfélags Vesturlands, einnig eru bæði stéttarfélögin með gildandi kjarasamning um þau störf sem innt eru að hendi í Hvalstöðinni.

Rök Hvals hf. fyrir því að starfsmenn mættu ekki vera í VLFA var sú að fyrirtækið reyndi að telja starfsmönnum í trú um að í gildi væri kjarasamningur frá árinu 1977 þar sem kveðið væri á um að forgangur að störfum í Hvalstöðinni tilheyrði Verkalýðsfélaginu Herði sem sameinaðist Stéttarfélagi Vesturlands árið 2006.

Að sjálfsögðu mótmælti Verkalýðsfélag Akraness þessu harðlega, enda ekkert annað en dulbúnar hefndaraðgerðir vegna þess að VLFA stóð sína vakt við að verja réttindi sinna félagsmanna með því að höfða dómsmál vegna vangoldina launa eins og áður sagði sem vannst fyrir Hæstarétti.

Þessu grófa ofbeldi forsvarsmanna Hvals hf. mætti Verkalýðfélag Akraness af fullri hörku og stefndi Hval hf. fyrir félagsdóm en málið verður tekið þar fyrir í ágúst. En núna berast fréttir af því að forsvarsmenn Hvals hf. séu að bakka í þessu máli vegna þess að VLFA lætur ekki vaða yfir sig þegar kemur að réttindum sinna félagsmanna.

En samkvæmt upplýsingum sem formaður hefur fengið frá starfsmönnum þá eiga starfsmenn núna að skrifa á blað sem forsvarsmenn Hvals hf. hafa dreift, í hvoru stéttarfélaginu starfsmenn vilja vera. En rétt er að geta þess að yfir 50 starfsmenn Hvals hf.  höfðu undirritað beiðni sem VLFA útbjó fyrir þá, þar sem þeir óskuðu eftir að vera í Verkalýðsfélagi Akraness.

Formaður hefur t.d. fundað með starfsmönnum vegna þessa máls og það var gríðarlega ánægjulegt að verða vitni að þeirri miklu samstöðu starfsmanna í þessu máli enda neituðu þeir að skrifa undir ráðningarsamninga þar sem kveðið var á um að þeim væri hafnað að greiða til VLFA.

Það lítur allt út fyrir að núna muni starfsmenn geti valið á milli VLFA og Stéttarfélags Vesturlands og því ljóst að festa starfsmanna og Verkalýðsfélags Akraness í þessu máli hefur sett þetta mál í þennan farveg sem nú virðist liggja fyrir. Það er mikilvægt fyrir atvinnurekendur að átta sig á því að VLFA lætur ekki vaða yfir sig og félagið vílar ekki fyrir sér að mæta slíku ofbeldi atvinnurekenda að fullri hörku

04
Júlí

Formaður VLFA fundaði með félags- og jafnréttismálaráðherra í gær

Félags- og jafnréttismálaráðherra Ásmundur Einar Daðason óskaði eftir að funda með formanni félagsins og fór fundurinn fram í gær í Velferðarráðneytinu.

Þetta var ágætis fundur þar sem farið var yfir hin ýmsu mál er lúta að hagsmunum launafólks og heimilanna.

Að sjálfsögðu fór mikill tími í umræður um komandi kjarasamninga, þann gríðarlega húsnæðisvanda sem nú ríkir í íslensku samfélagi og það neyðarástand sem er á leigumarkaðnum. En eins og allir vita þá hefur húsaleiga hækkað gríðarlega á undanförnum árum og frá 2011 nemur þessi hækkun um 84%.

Formaður var ekkert að skafa af því að líkurnar á mjög alvarlegum átökum á íslenskum vinnumarkaði eru umtalsverðar þegar kjarasamningar renna út um næstu áramót. Við erum með lágmarkslaun og taxta verkafólks sem duga engan veginn fyrir þeim framfærsluviðmiðum sem hið opinbera hefur gefið út og því ljóst að lagfæra verður ráðstöfunartekjur lágtekjufólks umtalsvert í komandi kjarasamningum.

Það liggur algerlega fyrir að aðkoma stjórnvalda að komandi kjarasamningum þarf að vera mikil ef hægt á að vera komast hjá verkfallsátökum á hinum almenna vinnumarkaði.

Formaður fór yfir með ráðherranum að VR, Efling, Framsýn og Verkalýðsfélag Akraness kalla eftir róttækum kerfisbreytingum þar sem tekið verði á okurvöxtum, verðtryggingu og að húsnæðisliðurinn fari úr lögum um vexti og verðtryggingu.

Það liggur líka fyrir að þessi félög kalla eftir lagasetningu á húsaleigulögum þar sem neytendavernd leigjenda verði tryggð mun betur en nú er gert enda með öllu ólíðandi að um eða yfir 50% launa fari í greiðslu á húsaleigu.

Þessi stéttarfélög vilja endurreisa verkamannabústaðakerfið enda ljóst að það verður að taka á þessu neyðarástandi sem ríkir á íslenskum húsnæðismarkaði.

Einnig fór formaður yfir að létta þurfi skattbyrði á launafólki sem er á tekjubilinu 300 til 600 þúsund og hækka þurfi skerðingarmörk barnabóta umtalsvert enda ótrúlegt að barnabætur skuli byrja að skerðast við einungis 241 þúsund króna tekjur.

Það er ljóst að ef atvinnurekendur vilja lagfæra laun tekjulægstu hópanna umtalsvert og ríkisstjórn verði tilbúin að fara í umtalsverðar kerfisbreytingar sem lúta að þessum atriðum sem nefnd hafa verið hér þá verða allavega þessi stéttarfélög tilbúin að gera kjarasamning sem gæti gilt í allt að fjögur ár.

Enda liggur fyrir að þegar stór hluti ráðstöfunartekna launafólks fer í húsaleigu og vaxtakostnað þá er til mikils að vinna við að koma böndum á leigumarkaðinn og lækka vaxtakostnað, afnema verðtryggingu og taka húsnæðisliðinn úr lögum um vexti og verðtryggingu.

Formaður fór yfir með ráðherranum að ef atvinnurekendur og stjórnvöld verða ekki tilbúin að stíga þessi skerf með verkalýðshreyfingunni þá sé morgunljóst að við munum sjá verkfallsátök á íslenskum vinnumarkaði sem ekki hafa sést í áratugi og kom fram hjá formanni að þetta væri ekki hótun heldur staðreynd.

Fréttir

Style Switcher
Layout Style
Predefined Colors
Background Image